Ben anlayışlı insandım, şimdi bana kimse değer vermiyor,
Doğru sözüm yalana döndü.
Hilenin adamı beni güney rüzgârı gibi sardı, ona iş yapmaya zorlandım.
Bana saygı duymayan, senin önünde beni utandırdı.
Bana durmadan yeni üzüntüler verdin.
Eve girdim ruh ağır,
sokağa çıktım kalp sıkıntılı.
Cesur, dürüst çobanım bana kızdı, düşmanca baktı.
Düşmanı olmadığım çobanım bana fenalık aradı. Yoldaşım doğru bir söz söyleyemedi bana.
Arkadaşım dürüst sözümü yalanladı.
Hilenin adamı bana tuzak kurdu.
Ve sen Tanrım ona engel olmadın!
Sayfa 69 - Kaynak Yayınları