Murat Yiğit
@Raskal
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Evet burası kaybedenler kulübü, Oğuz Atay'ın tutunamayanlarının, tutunsa tuttuğu elinde kalanlarının öyküleri. Atay'ın anlattığı yalnızlığı(ki bunun asla dibinin bir sınırı olamaz) yapış yapış yaşayanların öyküleri...
Yazarın Tutunamayanlar kitabını yarıda bırakmış bir adamım ben, ama tüm suçu da üstüme alarak... Yıllar önceydi, okuduğum ilk kitabıydı, sosyal medyada olric aşağı olric yukarı, şurası da şöyle olsun olric'li cümleler almış başını yürümüştü. Ben o ara tek-tük kitap okur onlarıda Ahmet Ümit, Grange, John Veron tarzı bol aksiyonlu kitapları seçerdim. Gaza geldik başladık tutunamayanlara, kitapta bir paragraf sayfalarca sürüyor mu, virgül ve nokta zaten yok mu, oku oku meşhur olric de yok, 400. sayfada kapattım kitabı, dedim sonra oku Murat, bu kitabı okumadan önce daha çok kitap oku Murat:)
Nacizane Atay hususunda tavsiyem, bu öykü kitabıyla tanışılabilir kendisiyle, diliyle, derinliğiyle... 8 tane öyküden oluşuyor kitap, öykülerde giriş, gelişme, sonuç falan yok tabi. Oğuz Atay'ın anti-kahramanları hayata giremiyor ki, gelişsin...Sonuçlarsa hep bildiğiniz gibi had safhada trajedi...
En beğendiğim öyküsü, kitaba ismini veren, Korkuyu Beklerken oldu. Böylesi bir yalnızlık çok zor anlatılır, adam konuşmayı unutmamak için ayna karşısında kendisiyle konuşuyor... O kısımda ki monologlar muazzam.
Keşke 43 yaşında ölmeseydin be adam, daha neler anlatacaktın kim bilir.Nihal Atsız-Ruh Adam'da görüşmek üzere️
Livane'lin en siyasi romanım dediği kadar var. Ülkemizdeki aydın ve sanatçı kesiminin yıllardır kafaları kumda yaşadığını varsayarsak, Zülfü Livaneli'yi hem romanı, hem romanın son kısmına sonradan eklenen söyleyişi için tebrik ederim... Kalem dediğin böyle olmalı, baş gibi dimdik...
.
Roman öyle bir başlıyorki, tam bir ütopik ada; deniz, kum, ağaç, martı, çiçek böcek, eş dost, huzur, sadece 40 baraka da yaşayan az sayıda kardeşce yaşayan insanlar..Pılımı pırtımı toplayıp adaya gidesim bile geldi:) Ama kazın ayağı öyle değil, Bir süre sonra adaya, zamanında darbeyle başa gelmiş, asker emeklisi dikta yanlısı bir başkan çıkar gelir... O andan itibaren distopyaya dönüş başlar yavaş yavaş, sayfa sayfa...
.
Alegorik ögelerin kullanıldığı bir roman. Ada neresi, başkan kim ya da kimler, bu sadece kendini düşünen ada halkı kimler, herşey o kadar tanıdık ki! Okudukça adlandırıyorsun işte...
.
Ben çok beğenerek okudum, dili sade, kurgusu sağlam, sisteme eleştirisi çok haklıydı...Evet evet kesinlikle tavsiye ediyorum, Oğuz Atay-Korkuyu Beklerlen`de görüşmek üzere️
İkinci dünya savaşı sırasında Amerikan hava birliklerinin konakladığı bir üstte geçen olayların anlatıldığı savaş karşıtı bir roman... Karakterlerin hepsi ayrı ayrı kafayı yemiş, askeriyenin mantıksızlığı, bürokrasi ve ast-üst kavramının laşkalığı, hiç bitmeyen savaş psikojisi ve bir sonraki uçuşta hep bekledikleri kendi ölümleri...
Diyaloglar çok absürd ve hiciv tarzında.Öyle ki, zaman zaman kahkaha attığım zamanlar bile oldu.Lakin sanki pek bana hitap etmedi kitap, ya da beklentim çok yüksekti bu kitaptan.
Kitabın ismine konu olansa tam bir paradoksal çıkmaz ve kısır bir döngü Madde 22... Deliyse uçamaz, ve deli olduğunu kanıtlaması lazım, deli olduğunu kanıtlamak isteyip savaştan kaçmak isteyen kimse aslında deli değildir...
Hani bizde de Ağa babaların ne kendisi ne oğlu ne torunu askerlik yapar, bir şekilde çürük çıkar hepsi senden benden sağlamken, ya da şehit cenazelerinde açılan bayraklar sadece fakir kentlerin fakir mahallerinde fakir insanların evlerine asılır ya, işte biraz da bunu sorguluyor kitap...
Şimdilerde 6 bölümlük mini dizisi, tiyatrosu ve filmi varmış...Dizisini merak ettim, zaman ayırmak lazım...Neyse Zülfü Livaneli-Son Ada'da görüşmek üzere️
