Murat Yiğit
@Raskal
Fizyoterapist
Lisans
Eskişehir
193 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Bi sokağın kedisini, bi sokağın köpeğini nerde görsem gider başını okşar iki laflarım, ne o benden, ne ben ondan çekiniriz...Ama bir de sokakların insanları vardır, hiç parlamadıkları halde gece daha çok farkedilirler. İnsanların görmezden geldiği, yürürken kaldırım değiştirdiği, korktuğu, çekindiği, tiksindiği...İşte bu roman onların romanı...Madem görmezden geliyorsunuz, okumazdan gelemeyeceksiniz der gibi Mine Söğüt...
.
Sevdiği adam kendini başka adamlara satıyor diye, bacaklarını kesen yaşlı orospu Efsun Abla...Tüm hafızayı sıfırlayıp, bir bankta çırılçıplak yeniden doğan Adnan Abi...Bir gün uyanıp kendini bulabilmek için kimliği dahil her şeyi terkeden şair Musa...Seks işçisi Hülya...Ve aralarına sonradan katılan bez bebek değil, çöpte bulunduğu için çöp bebek Matruşka...Hepsi birleşip sokakların ve şehrin Voltran'ını oluşturuyorlar, Voltran dediysemde mideye ekmek, bebeğin kıçına bez pahasına...
.
Mine Söğüt'ten okuduğum ilk kitap, üslubuna, şiirimsi diline, dokunulmayana kanıtırcasına dokunmasına bayıldım. Tavsiye de edebilirim, doğum günlerinde ayıraç niyetine arasına mum koyup hediye de edebilirim...Kitapla kalın...
Reklam
Bir adım, iki adım, üç adım .... altı adım, yüzünü birbirine dön ve ateş et. Öldün ve elendin, oysa daha 27 yaşındasın, Rus edebiyatını o yaşta doğuran bir adamsın ne diye düelloyo sunarsın tek kullanımlık o caanım canını...Evet yazarı Lermontov'un 27 yaşında düelloda hayatını kaybettiği için ömrüne sığdırabildiği tek romanı...
.
Bakmayın zamanımızın bir kahramanı dediğine, başkarakterimiz Peçorin de tam bir anti-kahraman, adam mutsuz, adam doyumsuz, adamın ruhunu beslediği otlak kaosun ta kendisi. Her şey olabildiğine yolundayken gözü engebeli arazide, çevresindeki tüm kadınların gözdesiyken, olabildiğine duygusuz ve acımasız, tüm arkadaşları dostları onu zekasıyla zenginliğiyle omzundaki apoletlerle kutsarken, o ne yapsam da bana karşı nefrerlerini dürtsemin derdinde...
.
İki yüz yıl öncesinin insan ilişkilerinin, aşkın, kıskançlığın, insan psikolojisinin, gücün ve güçsüzlüğün hikayesi...Eee ne değişti o günlerle bugünler arasında, 200 yıl bizim için dev bir adım ama Evren için karıncanın gözleri, okunası bir kitap, tek kitapla yazarın tüm külliyatını bitirebilirsiniz...Kitapla kalın...
Genelde okuduğum kitaplar hakkında birkaç satır yazdıktan sonra, hoşuma giden alıntılar da paylaşırdım. Ama bu kitap özelinde bunu yapamayacağım, öyle birşey ki, kitaptan cımbızla çekip okuduğum hiçbir satırın vurucu erkisi olmazken, kitabın bütünü inanılmaz güzellikteydi, alıntı diye kitabın tamamını paylaşmam lazımdı.. Doğru kelimeler doğru cümleleri, doğru cümleler doğru paragrafları ve bu paragraflar olabilecek en güzel romanı yaratmış, içlerinden bir tanesini çeksem, iskambilden kule gibi altında kalırdım...
.
Beğendiğim kitapları tanımlarken, işte çok sağlam kitap, çok sürükleyici, etkileyici vb. övgü sözcükleri seçerim ama bu kitabın bana hissettirdiği tek şey, çok naif, çok kırılgan bir kitap olduğu, içindeki tüm karakter gibi. Sanki biraz hırpalayarak okusam, kitabın kapağını doksan dereceden biraz fazla ayırsam yazarından okuruna, karakterlerinden kurgusuna kadar herkesler oturup ağlaşıverecekler...
.
1000kitap uygulamasındaki verilere göre, okuyucularının %90' ı kadınmış, demek ki bu naiflik oradan geliyor olabilir ama sevgili erkek okuyucular, kapağı ve adı itibariyle uzak durmayın kitaptan, çok şey kaçırırsınız.
.
Kitabın konusu hakkında da birşeyler söylesem iyi olur, partnerlerinin ikisinin de çok düzgün olduğu, herşeyin oldukça yolunda görülmesine rağmen biten bir evlilik, yaşlı bir anne baba ile kızlarının inişli çıkışlı ilişkileri... Kitabın arka kapağında empati yoksunluğundan bahsediyor, karakter olarak kimin yerine kendimi koysam hepsinde haklıyım, amannn boş ver ne halleri varsa görsünler, kitabı da yorumu da burda bitiriyorum...Kitapla kalın...
