Rasko71
@Rasko92
Ruhları okuyan adam...
Ticaret
Yüksek lisans
Zihnim
İstanbul
16 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Hiç umulmadık yerlerde güzellikler saklıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·519 syf.·
2026 5. kitabı
Momo, nereden geldiği belli olmayan kimsesiz küçük bir kızdır. (Nedendir bilmem ama ben hep erkek zannetmiştim.:)) Büyük bir kentin tiyatro harabesinde yaşar ve ona kentteki diğer insanlar bakar. Etrafa yaydığı enerjisiyle ve en önemlisi “dinleme kabiliyetiyle” herkesin neşe kaynağı olur. Burada yaşayanlar dertlerine çözüm bulmak için bile Momo’ya gider. (Git bir Momo’ya uğra! )
Bir gün duman adamların ortaya çıkmasıyla her şey tepetaklak olur. Çünkü bu adamlar herkesten zamanlarını çalmaya başlar. Kentte ne neşe kalır ne de dostluk… Bu durumdan en çok yakınları ise çocuklar olur.
İnsanların zaman algısı gerçekten çok güzel işlenmiş. Modern hayat ile ilgili yapılan eleştiriler çok sağlam ve yerinde. Bu eleştirilerin masal tadında okuyuculara sunulması ise kitabı kesinlikle eşsiz kılmış. Okuyan herkesin neden bu kadar çok beğendiğini anladım. Nefis bir konu ve anlatım sizleri bekliyor.
Çizgili Pijamalı Çocuk, okuduğum çocuk kitapları arasında favorilerime girmeyi başardı. Bakmayın çocuk kitabı dediğime. Yetişkinlerin ve her yaştan insanların okuyabileceği, hatta kesinlikle okunmasını tavsiye ettiğim bir kitap. Çünkü bu roman bizlere; insan olmanın, masumiyetin, vicdan sahibi olmanın ve empati kurmanın sadece sözlükte yer alan terimler olmadığını sarsıcı bir şekilde gösteriyor!
Kitap, 2. Dünya Savaşı sırasında yolları kesişen iki çocuğun hayatlarını ve dostluklarını anlatıyor. Nazi dönemindeki akıl almaz olaylar, dokuz yaşındaki bir çocuğun yani Bruno’nun bakış açısıyla okuyuculara aktarılmış.
Bruno, Nazi askeri ve oldukça disipli olan bir babanın oğludur. Bana kalırsa baba(!) karakteri kitabın seyrini de önemli derecede değiştiren biri. Çünkü kendi kuralları yüzünden çocuğunun duygularına cevap veremeyen biri. Bu kadar otoriter olmasa ve çocuğunun sadece fiziksel değil psikolojik ihtiyaçlarını da karşılayabilen biri olsaydı belki de bambaşka bir son okumuş olurduk…
Kitabımızın diğer kahramanı ise toplama kampında esir tutulan dokuz yaşındaki Shmuel.
Aynı yaşta iki çocuk, bir tel örgü ve o tel örgünün her iki tarafındaki bambaşka hayatlar…
Nazi döneminin anlatıldığı birçok roman var. Ama Çizgili Pijamalı Çocuk bana göre hepsinin ötesine geçti. Çünkü her şey, saf bir sorgulayan bir çocuğun gözünden anlatılıyor. Savaş döneminin acımasızlığı ancak bu kadar etkileyici bir dille anlatılabilir.
Basit gibi görünen ama okuyucularda tokat etkisi yaratan “bu çit neden var? Neden öbür taraftalar? Neden pijama giyiyorlar?” soruları insanın boğazımda düğüm olarak kalıyor…
Hem kitap boyunca hem de kitabın son sayfasında yaşanan duygu yoğunluğunu tarif etmek ise o kadar zor ki…
