Rasko71
@Rasko92
Ruhları okuyan adam...
Tam bir distopya. Distopyanın da farklı şekilleri olduğunu biliyoruz ki bu şekiller yazardan yazara bile çeşitleniyor. Koestler'in Gün Ortasında Karanlık kitabı mesela distopyadan çok gerçeği yansıtmakla birlikte Huxley'in Cesur Yeni Dünya'sı biraz daha yumuşak bir distopyadır (ör: uyum sağlamayan tatile çıkar gibi eğitim adalarından birisine gönderiliyor) 1984 ise gerçek bir kökenden (sovyetlerden) yola çıkarak bunun muhtemel en sert distopyalarından birisini kurgulamıştır. Kitapta geçen her detayın açıklaması ve fikri altyapısı hemen verilmiştir. Tabi bunlar hikayeyi bölmekle birlikte; distopya denilen türün sadece roman olarak okunmaması gerektiği, bu türün siyaset, hukuk, ekonomi, felsefe vs gibi bir çok disiplinle kesişen ve ortaya bir fikir koymayı hedefleyen bir tür olduğu unutulmadan okunmalıdır. Böyle bakınca aslında gayet akıcı ve ilgi çekici bir kitaptır. "Distopya 101" kitabı olabilir.
Reklam
Karla kaplı bir gecede, ışıltılı hayatıyla magazin haberlerinin gündeminden düşmeyen güzeller güzeli manken Lula Landry evinin balkonundan düşüp hayatını kaybeder. Tüm deliller intiharı işaret ederken Lula’nın ağabeyi John, cinayet şüphesiyle Özel Dedektif Cormoran Strike’ın kapısını çalar.
Eski bir asker olan ve hem fiziksel hem de psikolojik olarak büyük yaralar alan Cormoran Strike bir dönüm noktasındadır. Lula’nın ölümünün ardındaki gerçeği araştırmak, bir yandan sorunlarıyla boğuşurken tamamen dibe batmaması için bir umut olur. Fakat şüpheler ve ipuçları bir araya gelmeye başladığında Strike bu gizemin, içinden çıkılmaz bir labirente dönüşeceğinin farkına varır… Guguk Kuşu Mayfair’in sakin sokaklarını, Doğu Yakası’nın barlarını ve Soho’nun canlılığını yansıtan bir atmosferde, Londra’nın derinliklerindeki gizemi ortaya çıkartıyor. Cormoran Strike karakterini t
Evde uzun süredir okunmayı bekleyen bir kitaptı.Geçenlerde Robin Wİlliams ın hayatını kaybetmesi sonucu kitabı merak edip okudum.Belki filmini izleyenlerde vardır.Film 1989 yılında çekilmiş ve başrolde Robin Willams oynamış.
Filmi izlemeyenler için kitaptan biraz bahsedeyim.Konu çok disiplinli bir erkek okulu olan Welton Akademi de geçmektedir.Okulda yeni bir ingilizce öğretmeni olan bay keating ders vermeye başlar.Hayatı sadece ders çalışmaktan ibaret olan bir grup genci şiire,sanata ve anı yaşamaya yönlendirir.Onlara dünyaya ve olaylara farklı açıdan bakmayı öğretir.Ve okulun despot ve gelenekçi anlayışına ters olan bu düşünce bay keating ve öğrencilere farklı yollar sunar.
Kitabı ben çok beğendim.Gayet akıcı ve sıkmayan bir anlatım kullanılmış.Uzun kitap okumayı sevmeyenler bu 160 sayfalık kitabı bir çırpıda okuyabilirler
John Steinbeck’in klasikleşmiş ve filmleşmiş kitabı gazap üzümleri amerikanın kapitalist sisteminin ilk zamanlarını keskin bir dille eleştiren bir kitap olarak gözükse de Hatta bazı bölümlerde hükümet kampları denen yerlerde komünist düzenini övse de. Yazar kitapta sanayileşememiş bir toplumun tarıma dayalı bir toplumun birden kapitalist sistemle tanışmasındaki çekilen zorlukları anlatmaya çalışıyor. Çünkü kitapta tarım ve bankacılık anlatılıyor. Kitapta tarım da çalışan da rahatsız, çalıştıran da elindekini kaptırma korkusu ile karşı karşıya gösteriliyor. Fakat şehirde otomobille ilgili herhangi bir işte çalışsan çok çok iyi gösteriliyor ve devamlı Ford, Hudson markalarını övmeler. Yani şehirleşilmesi hatta şehirleşilip tüketici toplumu haline gelinmesini (Amerikan rüyasının başlangıcını) gösteriyor. Çünkü biz bir lokma için çalışırken (Anadolu edebiyatında) yazar et için çalıştırıyor ve en ufak parayı ete çevirttiriyor. Çalışanın ezilmişliğini gösterirken aynı zamanda bugünün kapitalist sisteminin dünden gösteriyor. O yüzden kitap nereden bakılırsa oraya çekiliyor. Bu yüzden kitabı okumayanlar 1 yoruma 5 katılan 3 katılmayan gibi tablo gördüğünde şaşırmasın. Çünkü sizde okuyunca göze çarpan bir antikapitalizmcilik göreceksiniz hatta bazen komünizme yakın hissedeceksiniz ama kitabın inceden inceye tüketim toplumuna kucak açtığını fark edeceksiniz. Bence kitabı alın okuyun ve kitap okunması gereken bir kitap. Edebi anlatım olarak kitap çok akıcı ve güzel. 600 küsur sayfa nasıl geçiyor anlamıyorsunuz. Tabi bazı yerlerde sıkıldığınız olmuyor değil ama bu çok az yerde oluyor. Ben kitabı bu yayın evinde okudum. Bazı kelime hataları var. Bir yerde paragraf tekrarı var ama başka kusur yok.
İyi Okumalar…
Momo, nereden geldiği belli olmayan kimsesiz küçük bir kızdır. (Nedendir bilmem ama ben hep erkek zannetmiştim.:)) Büyük bir kentin tiyatro harabesinde yaşar ve ona kentteki diğer insanlar bakar. Etrafa yaydığı enerjisiyle ve en önemlisi “dinleme kabiliyetiyle” herkesin neşe kaynağı olur. Burada yaşayanlar dertlerine çözüm bulmak için bile Momo’ya gider. (Git bir Momo’ya uğra! )
Bir gün duman adamların ortaya çıkmasıyla her şey tepetaklak olur. Çünkü bu adamlar herkesten zamanlarını çalmaya başlar. Kentte ne neşe kalır ne de dostluk… Bu durumdan en çok yakınları ise çocuklar olur.
İnsanların zaman algısı gerçekten çok güzel işlenmiş. Modern hayat ile ilgili yapılan eleştiriler çok sağlam ve yerinde. Bu eleştirilerin masal tadında okuyuculara sunulması ise kitabı kesinlikle eşsiz kılmış. Okuyan herkesin neden bu kadar çok beğendiğini anladım. Nefis bir konu ve anlatım sizleri bekliyor.
Reklam