Ali Osman Bulut
@Raskolniko
İletişim sosyolojisi ve Etnografi
Kent ve birey
Kitap, doğa, sinema ve fotoğraf
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ve sen,
hilali taşıyan ellerinle bil ki
güneş dahi vecd eder kalbine
Ben
Seve seve ölmem de
Neylerim
Umut ki dallarına asılmış nurdan kandiller
Düşmesin yüzüne uzaklığın inkisarı
Bahçene toplanan kış
Baharın annesi
Toprağa bak ayaklan
Göğüne dizilmiş inciler muştusu vuslatın
Uzat ellerini
Hilal ki avuçlarında yükselir şerha şerha
Kapanmasın gözlerine gurbetin paslı perdesi
Gecenin koynunda saklıdır seherin nefesi
Umut ki dallarına asılmış nurdan kandiller
Yürü, izlerinle yeşersin kuruyan şehirler
Bir sızıdır gece,
göğsümde uyuyan.
Mine rengi bir yalnızlık
çiziyor göğe izini.
Yol, hep yarım kalan bir hece,
yol, hiç varılmayan kapı.
Ve ben,
adı unutulmuş bir şarkının
son notasındayım