Kıtalar aştı gözlerim
Muhkem âyetler taşındı yurduma
Yurdundan göç eden ebabiller ile
Sürgün edildim yâr'in dergahından
Sesi neyden bir makam iken gönül toprağıma
Eksildim
Gün aşarken şehrin adil olmayan tepelerinden
Yârin nârı ile ağaran saçlarım karardı bahtımın ardı sıra
O yâr ki
Müjganında asılı durur
Çerkes çiçekleri
O yâr ki sesi iplik iplik yaşamak
Yokluğunu tarif dile zul
Gözleri maviye Mineli akik
Sızısı Mahir
Yaşamak bu ya
Adı gönle hâr
Hasret