Eriyip gidecek ömrümüz
Ne ay
Ne yıldız ışığı değecek avuçlarımıza
Sen bir çocuğun başını sevecek
Belki göz perdelerinden öpeceksin
Ben boynumda asılı varlığına
Gönül tezgahımdam şiir dokuyacağım
Öylece eriyip gidecek ömrümüz
Kim bilir? Belki bir yağmur sonrası rahmet ikliminde hatrına geleceğim
İplik iplik adına dökülen mısralar düşecek kirpiklerine
Kim bilir? İlahi emanet gönlüme sızın yerini tebessüme bırakacak
Eriyip gidecek ömrümüz
Tel tel
İplik iplik
Ömür elbet erimekle müstağni
Vazifesi tükenmek
İsyana aciz
Şahit ol istedimdi eridiğine
Arzdan ahire olsundu yoldaşlığın
Mesele değil ömrü eritmek
Şehadetine muhtaç ellerim