Ali Osman Bulut
@Raskolniko
İletişim sosyolojisi ve Etnografi
Kent ve birey
Kitap, doğa, sinema ve fotoğraf
Doktora
İstanbul
İstanbul
44 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Elham
Cümle arz, mavi bir hesaplaşma
gözlerinden kıyılara vurur
ben orada dururum
ne affa yaklaşırım
ne inkâra
şehirler bana benzemeyi öğrenir
yıkılarak
Ben göğe bakarak sen olur
Dökülürüm iplik iplik arza
Elhamdır seni sevmek ezelden
Hamd.
Ya da suskunluktan
Yol ki adınla arşınlanır
şehirler susar, kapılarını sana borçlu
cümle arz, mavi bir itiraz gibi
gözlerinden sızar kıyılara
Ben seni sevdim
bu yüzden dünya ile arama mesafe koydum
adını anmak,
bir çağdan vazgeçmektir
Kalbim taraf tutar artık
ya hakikatten yana
ya da suskunluktan.
Yorulan gönlümü
kapına getiriyorum;
beni bana bırakma,
Sana yaklaştır
Eşiğin dergahtır
Işığın
Yetim gülüşü
Sesine susar gönül bahçem
Toprağımı susuz koyma
Geç öğrendim.
İnsan sevdiğini beklerken
kendi gölgesine bile küfredermiş —
bunu geç öğrendim.
Öğrendim ki
kubbeler üstüme kapanınca
hilalini arayan göğüm
benden çok seni soruyor
insan kendi içinden kovamaz mahşerini.
Bir İstanbul kızılıdır senden kalan,
gün akşamlı;
yüreğimde taşınan bir sükût değil artık —