Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde, artık esmer ve siyah lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarında toprak anamızın koyu ve yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama çocuklar sizin için kötü olacak.
Bendeki varlığın bu şiir kadar kadim, ümitvar ve gri sevgili. Tıpkı hayat gibi,
Yeşil,
Gören gözlerin içinde saklı.
Biraz örtülü biraz nazlı,
Eskiler kadar mahrem,
Hazan kadar sarı,
Çocuk kadar masum.
Biz sevgili, miras diye güzel sevmeyi bırakalım çocuklarımıza olur mu. Güzel bakışlar saklayalım Rayihası ve tınısı olan naftalinli sandıklarda.