K
@Ratazayev
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
1984
Her yerde gördüğümüz ama bir türlü okuma fırsatı bulamadığımız kitaplardan.Eminim çoğu insan 'Big Brother watching YOU' sloganını okumuş veya bir vesileyle duymuştur.
Kitap distopik bir dünyada geçiyor. Elit tabaka bütün gücü eline alıp ülkede burjuva ve proletarya sınıfına hiçbir hak vermemiştir.Bu tabakaların isyan etmemesi için önce toptan bir temizlik yapıp sonrasında bir diktatör figürü olan Big Brother'ı yaratmışlardır. Yasalara göre yazmak,okumak hatta düşünmek bile yasaktır.
Sadece diktatöre ve düzene körü körüne bir bağlılık istenir.
Ana karakterimiz Winston toptan temizlik zamanında annesi ve babası öldürülen ama kendisi hayatta kalan nadir insanlardan biri. Winston elinde olmadan Big Brother'ı ve özgürlüğü düşünür ve yasak olmasına rağmen bir not defteri alır ve yazmaya başlar. İlk yazdığı cümle 'Big Brother'dan nefret ediyorum' olur. Bu noktadan sonra küçük ama Winston için büyük işaretler oluşur ve Big Brother düzenine karşı cephe alan bir tarikata girmeye karar verir.
Kitap son derece akıcı. Kitap okurken distopik dünya insanı öylesine bunaltıyor ki böyle bir ortamı anlatan bir kitabın nasıl bu kadar akıcı olduğuna saşıyorum doğrusu.George Orwell Hindistan doğumlu bir insan olarak kast sistemini yakından görmüş ve proletarya tabakasının elit insanlar tarafından nasıl ezildiğini ve kullandığını bu eserinde belirtmek istemiş olabilir. Orwell'in vermek istediği mesaj bana göre; 'binayı ayakta tutan şey zemindir. Eğer üst tabaka insanları biz ayakta tutuyorsak onları oradan indirecek olan bizleriz. Bu düzeni değiştirmek için alt tabakanın aklını başına alıp bu kaos sistemini temelinden yıkmaktır'.
Kitap hakkında daha fazla bilgi vermek istemiyorum. Çünkü bundan fazlası okuma zevkini zedeleyebilir. Sadece şunu unutmayalım şu anda yaşadığımız düzen
Bu kitabı satın almadan önce arka kapağındaki yazıları okuyup son derece heyecanlanarak almıştım.Kitabı konusu Srebrenitsa olunca yakın tarihe ilgim sebebiyle hemen okumaya başlamak istiyordum. Sinan Akyüz'ün İnci kuşları gibi beni derinden etkileyebilecek potansiyeli vardı.Eseri okuduktan sonra hissettiklerim İnci Kuşları kadar güçlü olmasa da insanın içinde acıma, dehşet hatta nefret duygularını hissediyorsunuz.
Kitabın daha ilk sayfalarında kocasını meslektaşı ile aldatan bir kadın gazeteci,Nimeta ile tanışıyoruz.Öncelikle bu ana karakter ile kitap boyunca bir bağ kuramadım.Nimeta bana oldukça güçsüz, olaylar karşısında ne yapacağını bilmeyen ve bu olayların sonucunda kendini sürekli Stephan'ın kollarına atan bir izlenim verdi.
Kitabın başka bir kusuru ise ana hikayeden kopup bir anda Bosna Hersek tarihini anlatması. Örneğin 'Ban Kulin' ve oğullarının hikâyesi, diğer yandan bu hikâyenin bir ucunun Stephan'a dokunması giriş kısmında verilseydi daha etkileyici olurdu bence.
Srebrenitsa soykırımını bir gazetecinin gözünden okumak güzeldi. Dönemin siyasi olaylarını onun gözünden görüyor ve Bosna Hersek üzerinde nasıl oyunlar oynandığını görüyorsunuz.Son olarak bu eserden iyi bir son beklemeyin. Çünkü tarih maalesef Bosna'da çok çirkin yazıldı
