Baştankara
@Ravent
Florebo quocumque ferar
2006 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
1. ve 3. kitabı yazan aynı kişi ama 2. kitabı yazan gerçekten bu yazar mıydı, şüpheliyim. Zira 2. kitapta övgüler düzdüğüm ne varsa bu kitapta elimde patladı.
Mesela mafyatik olaylar o kadar komikti ki hangi birine değinsem bilmiyorum. Köklü bir İtalyan mafyasının; 17 yaşında bir kızı suikastçı yapmaya çalışıp ona bel bağlamasına mı, kendi içlerindeki sorunlardan bu kadar bihaber olmasına mı yoksa yaşadıkları kan davasının dandikliğine mi? Hepsi birbirinden beterdi.
Keza Marinolar da beceriksiz bir aileydi. 2 kitap boyunca Sophie'yi yakalamaya çalıştılar. Ortalıklarda gezinip duran Sophie'yi hani. Yahu hadi yakalamayı beceremediniz diyelim, en yakın arkadaşı Millie'yi kaçırıp Sophie'yi tehdit etmeyi ve kendi rızasıyla ayağınıza getirmeyi de mi düşünemediniz? Hayret yani, nasıl mafyasınız?
2. kitapta iyi işlendiğini düşündüğum aşk üçgeni de bu kitapta beni hayal kırıklığına uğrattı. Sophie hislerinin farkına varmış, Nic'e olan yakınlığının sebebini kendine açıklamış ve onu asıl anlayanın Luca olduğunu fark etmişti hani. Ne güzel günlerdi değil mi? Heh, işte bu kitapta gördük ki işler tersine dönmüş ve bu süreçte Sophie'nin iç sesi de saçmaladıkça saçmalamış. Bu sahneler az olmasına rağmen o kadar tadımı kaçırdı ki Sophie ile Luca'ya olan tüm hevesimi sildi attı. Luca'yı hâlâ seviyorum ama Sophie ile birlikteyken değil. Artık değil.
Finale değinmek bile istemiyorum. Hiçbir oluru ve mantığı yoktu ve neresinden bakarsak bakalım kötü bir finaldi. Şayet 2. kitap beklentimi yükseltmese buna şaşırmazdım aslında ama kurgunun iyi olmaya ne kadar yatkın olduğunu gördükten sonra böyle sonlanmasına üzüldüm. Yazık oldu.
Ona doğru bir adım attım ama artık aradaki mesafeyi asla kapatamazdım...
Düşük beklentiyle başlamıştım ama kitap beni nasıl da yanılttı. Bir kere ilk kitabın finalinden sonraki sürecin üstüne düşülmesine şaşırdım. Yazar sallar geçer diyordum ama gayet önem vermişti bu konuya. Sophie'nin ve annesinin yaşadığı travmayı güzel yansıtmıştı.
Sonra kitap müthiş tempoluydu. Bu sefer aksiyonlar daha özenli yazıldığı için yaşananlar saçma da gelmedi. Büyük sırlar, ters köşeler derken su gibi akıp gitti kitap. Benim 6 günde bitirdiğime bakmayın, ilk bölümü okuduktan sonra kitabı günlerce elime alamadım. Yoksa toplasanız 2 gün bile değildir okuma sürem.
Pek tabii en çok hoşuma giden aşk üçgeninin başarıyla işlenmesi oldu. Yazardan umudum yoktu ama bu konuda da beni şaşırttı. Hani böyle kitaplarda esas erkeğin bir anda dönüşüm geçirip kötü biri olması ve çat diye harcanması olayı vardır ya, onu hiç sevmem mesela. Ama burada yazar durumu çok iyi ele almıştı. Nic ilk kitaptan beri ailesini her şeyin önünde tutan biriydi zaten. Bu kitapta da bu yönünü daha net gösterdi. Luca ise tam tersi, aklına yatmayan konularda ailesiyle ters düşmekten çekinmeyen biriydi ki yaptıklarıyla yine sevdirdi kendisini. Hele Sophie ile aralarındaki uyum... Ergen atışmalarını bile sırıtarak okudum, o kadar diyeyim.
Finalde de yine içim kıpır kıpır oldu. Ortalama bir seri olacak derken yazar gönlümü fethedip çıkacak sanırım ama dur bakalım.
