Öncelikle üzgün olduğunuz vakit Sabahattin Abimizi okumayın diyeceğim. Yağmurdan kaçarken doluya tutuluyoruz. Gözyaşları ile bitirilen kitaplar unutulmaz oluyor benim açımdan. Karakterleri içselleştiriyorsunuz istemsizce. Muhteşem ancak bir o kadar da hüzün dolu bir kurgu. Son sayfaya gelene dek aklımdan türlü senaryolar geçiyordu umut dolu.. Ancak Sabahattin Abi yaptı yine yapacağını. Dil anlatım , kurgu , tiplemeler, olay örgüsü her şey yerli yerince. Kendinizden bir şeyler bulacaksınızdır mutlaka. Okuyun, okutun...