Reyhan
@ReYhann15
19 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Kitap okurken bazı duraksama dönemleri vardır ve ben Sineklerin Tanrısı kitabını bu duraksama döneminde okuyordum. Bu sebeple kitabı olabildiğince geç bitirdim. Kitap ilk başta tamamen çocuk kitabı gibi duruyordu sonuçta adaya düşenler çocuklardı fakat kitap ilerledikçe çocukların da yetişkinlerden bir farkı olmadığını anlamış oldum. Roger tamamen kötü karakterli bir insandı. Simon ise tamamen iyi. Diğer tüm çocukların ise içinde hem iyilik hem kötülük olmasına rağmen güçsüzlükleri yüzünden kötü tarafı seçmek zorunda kaldılar. Kitabın aydın yüzü olan Domuzcuk ise fikirlerini kimseye anlatamadı. Daha doğrusu kimse Domuzcuk'u anlamadı. Ralph ise gerçekçiliğinden dolayı kaybeden bir diğer isim oldu.
Reklam
Momo1K
Belki çoğu kişinin ortaokul çağlarındayken okuduğu bir kitaptır, benim bugün bitirme şansım oldu ve okuduğum için gerçekten mutluyum. Kitap insanların zamanını çalan duman adamlara karşı gelen evsiz küçük bir kız çocuğunu anlatıyor,Momo. Momo'nun zamanı çok var ve bu zamanını arkadaşlarıyla harcamaktan da mutlu olan bir kız çocuğuydu. Fakat duman adamlar etrafındakileri tek tek ondan kopardı ve Momo tek kaldı. İnsanların zamanını çalan duman adamları Momo en yakın arkadaşları Gigi ve Beppo olmadan durdurdu. Arkadaşları yokken ise saninda Hora Usta'nın kaplumbağası ona dostluk etti.
Bu kitap Breuer ve Nietzsche'nin yani birbirini tedavi eden iki dostu anlatıyor. İlk başladığımda bu dostluğun nasıl ilerleyeceğini çok sormuş ama cevabım hiç tam oturmamıştı. Oysaki dün kitabı bitirdiğimde gerçekten her insanın duyguları olduğunu yalnızca bazı insanların bu duyguları duyguların gölgesi olan düşüncelerle saklamaya çalıştığını öğrendim. Nietzsche'yle Breuer'in yaptığı son konuşmada gözyaşlarının bir anlamı olduğunu ve gözyaşlarını gerektiğinde harcamamız gerektiğini de gördüm. Her insan bazen depresif bir ruh halinde olabilir, arkadaşları veya ailesi tarafından arkasından bıçaklanabilir ama dünya "ben" yaşadığım sürece yalnızca benim dünyam. Bedenin önemli olduğu kadar ruhun da önemli olduğunu da Nietzsche'nin yaşadığı ataklardan gördüm. kitap kesinlikle okunması gereken bir kitap. Tekrar yaşasam aynı şeyleri tekrar yapardım:) çünkü benim özgürlüğüm de böyleymiş.
Başarı Bedel isterAlıntı
Kitapı okuduğunuzda ona zıt düşünceler geliştirebilirsiniz ama düşündüğünüz şeyler sizi başarıya giden yolda yalnız bırakmayacaktır. Başarının bedel istediğini çoğumuz biliyoruz. Nurullah Genç de kaleme aldığı bu eserde başarının basamaklarını anılarını da araya katarak güzel bir üslup kazandırmıştır. Benim kitapta en beğendiğim kısım mankurtların başarıya ulaşamayacak olmalarını anlatan bölüm oldu. Bu bölümde mankurtluğu öğrenmekle birlikte mankurt olmamak için yapmam gerekenleri de öğrendim. Kitabı okumak size bir şey kaybettirmeyeceği gibi bir şeyler kazandıracaktır.
Bu kitap tek kelimeyle muhteşemdi. Sonunu okurken çok gerildiğimi itiraf etmem gerekiyor. Heatschiff bugüne kadar okuduğum en korkunç karakterdi. Ruhunun gerçekten şeytana ait olduğunu düşünmüyorum. Uğultulu tepelerde kendine yeni bir umut bulmuş Catherine ise bana çok güçlü bir karakter gibi geldi.
Kitap küçümsenen Heatschiff'in Catherine'yla olmamasından sonra nasıl bir intikam aldığını anlatıyor. Empati kurarak okumak sizi çıldırtabilir,kesinlikle okuyun:D
Reklam