Ömer Yaşar
@Read_and_Think
Hey sen okur, neye bakıyorsun? Profil resmime bakarak bişey öğrenemezsin. Eğer benim hakkımda bir şeyler öğrenmek istiyorsan, iletilerimi, alıntılarımı ve incelemelerimi okuyabilirsin.
Herkesin doğrusu kendi çıkarına göreydi.
Şu anda okuduğu kitaplar
Metafizik ÖlümHayat ve İnsan
Okudukça beni derin düşüncelere gark eden bir solukta okuduğum bir kitaptı.
İnanılmaz bir kitap. Gerçeküstü gibi.
“…Bilin ki! Vücutta öyle bir et parçası vardır ki o, iyi (doğru ve düzgün) olursa bütün vücut iyi (doğru ve düzgün) olur; o bozulursa bütün vücut bozulur. Bilin ki! O, kalptir.” (Buhârî, Îmân, 39)
Kalp gerçekten çok farklı bir organ. Kalple alakalı çok fazla söz, deyim, atasözümüz vardır.
Gözün beğendiğini kalp de beğenir. ...
Kalp, bütün erdemleri kendinde toplamıştır. ...
Kalp ağlamazsa göz ağlamaz. ...
Kalp boşaldıkça kese dolar. ...
Kalp boşsa beynin bir anlamı yoktur. ...
Kalp ne ile doluysa, dudaklardan o dökülür. ...
Nasıl kafa sayısı kadar düşünce varsa, kalp sayısı kadar da sevgi çeşidi vardır.
Kalp kalbe karşıdır.
Kalbi temizmiş vebenzeri
Bir insanın yaşamasının emaresi kalbine gösterdiği ihtimam ölçüsündedir. Bir insanın kalbi kararmaya başlarsa sonun başlangıcı demektir. Kalbimizi temiz tutmalıyız ama nasıl?
Mide acıkınca açlık hissedersin, kolun ağrırsa merhem sürersin, gözün görmüyorsa gözlük takarsın, dişin ağrıyorsa çektirirsin ama ya kalbin ağrıyorsa, kalbin güçsüzse, kalbin kirliyse, kalbin bozuksa ne yapacaksın ve nasıl bileceksin?
Kuruntular, önyargılar, cahillik, halden anlamamak, sevgisizlik, düşüncesizlik, zorbalık, adaletsizlik, kabalık, korkutucu olmak, hoşgörüsüz olmak, vicdansız olmak... bunların hepsi kalbin düşmanıdır ve yavaş yavaş, sinsice sizi aşağı çeker, hayattan koparır, gerçekle bağınızı keser ve tanınmaz bir hale gelirsiniz. O yüzden kalbinizi her gün muhasebe etmeli, kalbinizi her gün müspet fikir ve olumlu düşüncelerle beslemelisiniz.
Bu kitapta kalbi bozulmuş ihtiyar ama zengin bir adamın benliğine yerleşen kuruntuların onda oluşturduğu tepkime ve bütün azalarını sinsi bir şekilde ele geçiren, habis ur gibi
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kendine Dışarıdan Bakmakİnsan ve Toplum
Bu kitap klasik bir kişisel gelişim kitabı değildir. Seni dışarıdan bakan bir gözle anlatan bir kitap olarak ele alabilirsin.
Temas ettiği değdiği konular hepimizin sıklıkla hayatta yaşadığımız konular.
Biz bazen kendimizi hayat ve iş meşgalesinde savruk bir vaziyette bulabiliyoruz.
Kendimizi ve düşüncelerimizi irdeleyemiyor, hatalarımızı noksanlıklarımızı eleştirel gözle gözlemleyemiyoruz.
Bu kitap seni sana anlatan bir kitap.
Öyle güzel ifadelerle bunu dile getiriyor ki ben olsam kendimi bu kadar iyi ifade edemezdim diyorsun ve kendi hayatından birçok konunun burada yazıldığını görmek seni karmaşık bir duygu yumağının içerisinde yoğuruyor.
Ayrıca filmlerden, felsefecilerden, düşünce adamlarından çok yerinde kullandığı alıntılarla olayları çok daha net bir şekilde izah ediyor.
Muhakkak kendi payınıza çıkaracağınız yanlar olacaktır.
Benim için bir kitabın iyi olmasının kıstası altını çizdiğim çok yerin olması ile alakalıdır.
Belki bu kitapta çok fazla altını çizdiğim yer olmayabilir ama altını çizdiğim yerler işte tam da aradığım cümleler dedirten yerlerdi.
Kitap okurken kesinlikle yormuyor dili çok akıcı ve sade.
Okuyun, okutun, kitapla kalın.
Kadın Olmak ve Ayakta Kalabilmekİnsan ve Toplum
Kimsesiz olmak. Kitabın teması. Sessiz ve sakin yaşamın ve her denileni yapmanın getirdiği muazzam düzensizlikle başa çıkma savaşı.
Alev Alatlı 1950-1967 yılları arası Kıbrıs (KKTC) ve Yunanistan olaylarını, zor zamanları usta bir kalemle tarihi bir film izliyormuş gibi bir solukta anlatmış Yaseminler Tüter mi, Hâlâ? adlı eserinde.
Aslında aynı coğrafya insanlarının (Rum, Türk ve Yunan) kışkırtma ve korku ile nasıl canavarlaştırılabildiğinin de bir göstergesi niteliğinde. Kardeş kardeşe yaşayan iki halk ve Yunan ayrılıkçı tedhiş, gerilla ve terör örgütü EOKA ile altı sürekli altı kazınan, kışkırtılan bir halk ve bu hengamede ortada kalan, sonbahar yaprağı misali bir o yana, bir bu yana, bir öteki yana savrulan Eleni’nin (Naciye) yaşamı anlatılıyor.
Eleni aslında bir Rum ama coğrafya fakir olduğu için bir yere sığdıramadakları kızcağızın (çıracık) küçük yaşta başlayan acılarla dolu hayat hikayesi.
Yazar dönemin şartlarını o kadar ustalıkla dile getirmiş ki kitabın özellikle başlarında yer alan rumca konuşmaları ve zaman zaman ilerleyen sayfalarda Türkçe karşılığını yazmadan konuşma diliyle yazıp geçmiş. Dipnot olarak açıklama da yazmadan. Bu kitabı daha gerçekçi hale getirirken okuyucu da acaba ne demek istedi diye merak içinde bırakıyor.
Öncelikle bu kitabı okuyun ama başlangıç kısmında kitabın biraz ağır ilerlediğini görüp sakın böyle mi devam edecek evhamına kapılmayınız. Çünkü hiç de öyle devam etmiyor. Sizi yaşadığınız odanın içinden tutup çekiyor tam olarak 1950-1960’lı yıllar Kıbrıs’ının içerisine dahi oluyorsunuz. O sokaklar da geziyor, Kıbrıs şivesini öğreniyor, “çiracık da güzelmiş, Napan, nerdesizin be guzum, güzelciktir be gelinimiz” gibi tatlış konuşmalarına şahit oluyor adeta orada nefes alıp veriyor, Kıbrıs’ın Rum ve Türk sokaklarında ilerliyor ve
Kitap genel anlamda Abdülkadir Geylani Hazretlerinin vermiş olduğu öğütlerden oluşuyor. Allah ile temasımızı artırmak, nefsimizle boğuşmak ve Peygamber Efendimiz buyruklarına O'nun söylediklerine uymamız gerektiğine dair çeşitli hadisleri bize hatırlatarak uymamız gerektiği üzerine yazılmış dini öğretiler olan bir kitap.
Yalnız eski zamanlarda yazılmış olmasından gerek olacak çeviri de bazı noksanlıklar olduğunu düşünüyorum. Bazı cümlelerde ne demek istediğini anlayamadığım oldu ama dili çok sade. Sadece kullandığı kelimeyi ne anlamda kullandığını anlamamamdan kaynaklanıyor.
Okumanızı ve hayatınıza uyarlamanızı tavsiye ettiğim öğretici, eğitici ve bilgilendirici bir kitap olmuş.
Nevbahar'ın Yalnızlığı
Bu kitabın yazarı Hıfzı Topuz 25 Ocak 1923’de Hasan Hilmi Paşa Konak’ında doğmuş. Cumhuriyetten önce doğmuş, cumhuriyetle birlikte yaşamış ve tam 100 yaşında 26 Eylül 2023’de hayata veda etmiş. Kendisi tam 51 kitabın yazarı, araştırmacı, bilge adam, yazar, tarihçi, gazeteci ve edebiyatçıydı.
Çok üretken birisiydi ve ölene kadar üretmeye devam etti.
Maalesef çokça adını duyduğum, bazen de köşe yazılarını okuduğum kişinin kitaplarıyla tanışmam 2024 yılında gerçekleşti. Üzülerek söylüyorum ki bu kadar entelektüel birikimi olan, hayatını edebiyat ve tarihi araştırmalara vermiş bir yazarı çok geç sayılabilecek bir yaşta tanıdım.
Bazen bizler de kendimizi ülkenin iç karartıcı ve boş düzeninde siyasi ve sığ tartışmaların içinde buluyor, üretken olamıyor, gerektiğince okuyamıyor ve kendimi bu kısır yalnızlık düzleminde hafif bir rüzgar esintisinde savrulan sonbahar yapraklarından farksız hissediyorum.
…
Nevbahar kitabı benim de okumuş olduğum ve serinin ilk kitabı olan Meyyale’nin devam niteliğinde yazarın ikinci kitabı. Meyyale kitap incelemem için okuyunuz … #230485983 Nevbahar’ın anneannesi Meyyale Hanım Sultan Abdülaziz’in annesi Pertevniyal Sultan’ın öz kızı gibiydi.
…
Bu kitabı yazarken Osmanlı Dönemi paşalarından Hasan Hilmi Paşa’nın torunundan bilgi, belge ve resimler aldığını belirtiyor Hıfzı Topuz. Bu resimleri de kitabı sonunda koymayı ihmal etmiyor. Bu Hıfzı Topuz’un usulü. Yazdığı kitaplarda dönem resimlerini de eklemeyi ihmal etmiyor. Bu da bizi okurken daha çok kitabın içine girmemize vesile oluyor. Yani öyle ben bol keseden sallayayım, insanlara yutturayım derdinde değil.
Hıfzı Topuz Osmanlı’da doğmuş Türkiye Cumhuriyeti’nin 100. Yılında vefat etmiş aydın bir yazar. Kitapları o kadar akıcı ki elimden bırakamıyorum.