Reklam
Ben çoğu geceler içiyorum, dedi. Şakağımdaki ağrıyı duymamak için, iştah açmak için falan diyorum ama değil, biliyorum. Bir çeşit umutsuzluktan kurtulmak için içiyorum. Belki de kendi kendimden. İki çeşit içen vardır. Biri, benim gibi, kurtuluşu içkiden beklemenin utancıyla içer. Bir de şu çevrendekilere bak. Bunlar neden içiyorlar? Toplum içinde yaşamanın baskısını, yükünü hafifletmek için. Çekinmeden bağırmak, yüksek sesle gülmek için. Dışarda bağırmak kahkaha atmak yasaktır. Sokakta hiç gülmemek için burda gülerler. Böylesi az içer, ya ben içiyorum da kurtulabiliyor muyum? Belki yalnız baş ağrısından...
Ölüm cezasını bu felaketin kendi başınıza gelmesini beklemeksizin halk için kaldırsaydınız, siyasi bir başyapıttan da öte toplumsal bir başyapıt ortaya koyacaktınız. Oysa ölüm cezasının darbe girişiminde bulunurken suçüstü yakalanmış 4 bahtsız bakanı kurtarmak için kaldırarak siyasi bir başyapıtı bile beceremediniz.
