"Zaman geçiyor. Sevgi ölüyor. Sevgi yeniden doğuyor. Unutuyoruz ve yeniden anımsıyoruz. Bazı imgeler ve ezgiler zihnimizde yer ediyor, bazılarıysa siliniyor. Hep aynı şeyi ve tam karşıtını söyleyebiliyor, bir saniyeliğine de olsa nostaljiyi, umudu ya da yeni bir şeyin doğmakta olduğu beklenti ve yanılgısını yaratabiliyorsun. Sen zamanı okşuyor tüylerin çıkış yönünde de, tam tersi yönde de ve şarkılarında her şeyin bittiğini söylesen de yine her şeyin yeniden başladığını veya başlayacağını hissettiriyorsun. Senin sihrinin ömrü belki bir günlük, belki geçici ama çok güçlü. Sen kendini dönüştürürken başkalarını da dönüştürüyor, onları yoldan ve baştan çıkarıyorsun. Onlar da kendilerini, içlerine nüfuz eden bir ezginin, sözcüklerin ve sesinin eşlik ettiği bir nakaratın sözleri arasından gördükleri bir seraba kaptırıyorlar. "