27 Mayıs
Ölüm uyudu bu gece,
Sessiz bir yağmurun
gözyaşında saklı gökkuşağından sızan ışıkların şefkati düştü yüreğimin en derin yerine.
Dedem ağladı,
Ben ağladım,
Yağmur ağladı.
Uyudu dedem,
Uyudu çok sevdiğim o gözler.
Şimdi bir veda çaldı kapımı.
Ufalandı bir avuç toprak ellerimde.
Bir nefes, bin veda saydı bu sefer.
Uyanırsa ölümün alacağına emin halde..
Rece
Bilinmezlik
Öyle uzaklaştım ki kendimden
Bilmiyorum
Hangi virane şehrin esiri kalbim
Fütursuzca koşuyorum
Savaşım kendime
Anlaşılmak da değil isteğim
Bana bir avuç kelime verin
Gergef gergef
Şiir işleyeceğim
Bilmiyorum.
Bilmemek de üzmüyor ki hiç
Kanat açıyorum
Ve selamlıyorum güneşi
Yorgunum diyebiliyorum
Belki de üzgün
Bilmiyorum
Rece
''Ve kadın...
Işığıyla, neşesiyle,
kahkahasıyla başınızı döndürebiliyorsa...
Gözleri gözlerinizi okuyorsa...
Sevincinizi, hüznünüzü paylaşabiliyorsa...
İşte "O Kadın" sizin şarabınızdır...''
