"Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? Acıyı görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan, umuttan, sevinçten ne anlar?"
Şükrü Erbaş
Radyoda eski bir türkü çalar, babanın türküsüdür.
"Ah yalan dünya" der içlenirsin.
Sevdiklerini hatırlatan,
Bir nabız gibi atan ne çok eşya vardır.
Bir gözlük, bir kitap, bir hırka, bir türküdür arda kalan. ..
Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.
Cahit Sıtkı Tarancı