Adem evladı bıkmamış cidden
Ne izinmek ne hakkı ezmekten
Duymamış hiç bu işte yorgunluk
Bir teşekki, hemen tokat, yumruk yumruk
Evirmemiş topuzu
Hak diyen ağzı taşla susturmuş
O da kafi değil bugün
Karalar ve denizler
Zehirli kumbaralara, bombalar
Güllelerle mala amal
Biraz aciz misin
Zebun musun
Al bir tokat
Bir topuz
Ya bir gülle
Sen yoruldukça yol uzar, artar,
Çalı dişler ṭaş ağrıtır, yırtar,
Çırpınır her dikende bir pārcan,
Yine sen pür-emel önünde uçan,
O esīr-i ḥayāli ḳapmak için atılır,
Yırtılır ve inlersin.