İki gönül birbirini çekince, hâkimlik insanlara değil, tabiata aittir.
Bir gönül, bir kalp, hiçbir kalp hiçbir vakit insan nizamlarının maddesine göre veya bir hâkimin fikrine göre sevemez.
Çekme veya etmeyi tabiat tayin eder.
“Yirmi yıldır belli bir mutluluk deneyimim olmadı. Beni yiyip yutan bu yaşamı bütünüyle tanıyamadım; ölümde beni korkutan, yaşamımın bensiz tüketilmiş olduğu yolunda bana getireceği kesinliktir. Bir kuyuda, herkesten uzakta, anlıyor musunuz?”