Selçuk Karadağ
@Regerant
Yazar.
Uykusuzluk Hikayeleri (2021)
Kanat (2023)
Instagram: yazarselcukkaradag
Arkeolog
Üniversite
Ankara
Bodrum
132 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kendi labirentlerimiz yetmiyormuş gibi…
Kendi labirentlerimiz yetmiyormuş gibi, bir de yazar labirentine giriyoruz.
Şak bir yana Hüznün fiziği bana çok dokunan bir kitap oldu. Belki empati nedeni ile belki içerisinde barındırdığı hüzün, belki geçmişe özlem, belki geleceğe kaygı, belki de kendi arayışımda kendimi kaybettiğim zamanlar nedeni ile. Roman denilebilir mi çok emin olamıyorum, bana göre daha çok anlatı gibi bunun da sebebini kendime “içerisindeki çoğu karakteri tanıdığım hatta ben olduğum içindir.” diye anlatıyorum.
Kitapta anlatıcı bir sürü karakter ile empati yapmanızı istiyor, bazen terk edilen bir çocuk, bazen bir oyuncuya aşık mahallenin delisi, bazen hayalperest biri bazen de bir kızılderili koleksiyoncusu. Ayrıca nelerin koleksiyonu yapılamadığını da anlatıyor. Mesela sevginin yapılamaz çünkü elma gibi o da çürüyecektir bir süre sonra. Çok uzun üzerinde konuşulabilecek bir kitap ama herkesin kendisi ile konuşması belki de daha doğru olur. Çok enteresan bir anlatım tarzıyla gerçekleri anlatmak bu gerçeklerin tonunu masalsıya çeviriyor. Ve sorunun labirentte çok fazla çıkış olduğundan en büyük karmaşanın da bu sebeple var olduğunu gösteriyor.
Neyse susuyorum.
Sevgilerimle
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sınır mı kaldı kardeşim, her şey sınırsız burada.
Sınır mı kaldı kardeşim, her şey sınırsız burada.
Benim için en özel Murakami kitabı olabilir sanırım.
Hikaye aslında çok basit bir şekilde insanın kendi hayatındaki o bitmek bilmeyen anlam arayışını nahif denecek bir dille anlatıyor. Ana karaktere çok sinirlendiğim yerler olsa da benzer hataların hangisini, hangimiz yapmadık ki diye sorguluyorum kendi kendime. Haşime ve Şimamoto’nun o kırılgan ve eksiksiz birlikteliklerinin tamamlanma ihtiyacı ile tekrar hayat tarafından birbirlerinin karşılarına çıkarılmaları… Her insanın en büyük özlemi bile unutabilmesi, acının acı ile bastırılabilmesi (ya da vicdan ile), geçmiş keşkelerinin ne yaparsak yapalım asla tamamlanamayacağı ve tamamlamaya çalışmanın günümüzde inşa ettiğin her şeyi yıkabilme özelliği olduğunu okudum bu kısacık novelada. Ve tabii ki her kadın tarafından arzulanan bir Murakami baş karakteri var Bir yanım çok severken, diğer yanım ne okuyorum yahu ben diyor genelde Murakami kitaplarında hoş sonlara doğru diğer yan uzaklaşarak yok oluyor bir süs sonra. Not olarak; Murakami’nin popüler ve klasik kültürü harmanlaması da her seferinde çok keyif veriyor.
Hiç değişmeyen o kader…
Bazı kitaplar vardır, hadi başlayayım ne olacak ki dersiniz ve sonrasında hikaye sizi alır. Sevgili Yonca Eldener’in, Kaderin Üç dokumacısı da işte böyle bir hikaye. En çok yüz çevrilen fahişelerin dünyasına, mitolojiye, Galata’nın geçmişine ve Dervişlere ait bir hikaye. Aslında birbirine paralel iki hikaye desek daha doğru olur. Biri 1800’lerin sonunda, diğeri 2022’de geçip birbirlerine tanıdık iki hikaye. Yazarın dili ve üslubu oldukça sade. Hikaye arasında ara ara kopsam da bir sonraki yerde hemen yakaladı yine beni. Mükemmel, ya da kusursuz demeyeceğim ama bir şans verilebilir diye düşünüyorum.
Sevgilerimle