Selçuk Karadağ
@Regerant
Yazar.
Uykusuzluk Hikayeleri (2021)
Kanat (2023)
Instagram: yazarselcukkaradag
Arkeolog
Üniversite
Ankara
Bodrum
132 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Biz bir aileyiz...
Hepimiz çalışma hayatının içerisinde en azından bir kere bu cümleyi duymuşuzdur. Bu nedenle çoğu patron bize maaş değil de harçlık verdiğini düşünür.
Beatriz Serrano’nun bu kitabını okurken aklımdan geçen çok fazla şey oldu ancak en önemlisi o “Kurumsal Şirket” etiketi altındaki iki yüzlü davranışlar sanırım. Evet dedim, başıma bir şey gelse ne düşünürler acaba, Düşdünya’dan iyi bir insandı, çok eğlenceliydi, işinde iyiyiydi. Sanırım bu cümlelerin çoğu yalan olur, her şeyden önce insan kimliğim çok umrunda olmayan bir makinanın dişlilerinden sadece biriyim, ben kırılırsam yenisini takıp yollarına devam ederler. Belki ilk kayboluş yıldönümümde benim için bir dakikalık saygı duruşu bile yaparlar. :)
Romanın dili gayet akıcı arada bazı pürüzler ve uzun bölümler olsa da bir şekilde gidiyor bunda çevirmenin de emeğinin çok olduğunu düşünüyorum. Bu roman çalıştığı işten memnun olanlar değil de, daha çok yaşamak için çalışmak zorunda olanlara yazılmış. Bir de roman içinde müzede geçen Hieronymus Bosch Dünyevi zevkler bahçesi göndermesi çok iyiydi.
Sevgilerimle
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İtilaf Devletleri yine bildiğimiz gibi
Storytel’de Eğer İnce Memed serisini saymazsak dinlediğim en uzun kitap.
Öncelikle türün bilgilisi olmadığım ve kitabı dinlediğim için bu yazdıklarımın okuyanlardan farklı olabileceğini, okunduğunda daha çok zevk verebileceğini lütfen göz önünde bulundurun!
Öncelikle akıcılık konusunda küçük bir eleştirim olacak, başta çok heyecan verici bir şekilde başlayan kitap, ilerleyen süre zarfında bilgi bombardımanın da etkisi ile ağırlaşmaya başlıyor. Açıkçası ilk yarısından sonra dinlemek benim için çok zordu. Hikayedeki karakterleri de çok fazla içselleştiremediğimi söyleyebilirim ama bu muhtemelen Tekvin kitabını okumadığım içindir. Çünkü sonrasında baktığımda özellikle ana karakter olan Kenan Ruzly Tekvin kitabından imiş.
Hikayenin tarihi bir gerçeğin gelecek adaptasyonu olması bana keyifli geldi. Ama işte bu durumda da final tahmin edilebilir oldu. Seslendirme konusunda ise genel olarak tatmin ediciyken, iş kodların okunmasına gelince; “uzunca bir kod gözüktü, okudu” gibi bir cümle yerine neredeyse bir sayfa kodu okumak gerçekten dinleyeni inanılmaz derecede yoruyor.
Kitapta inanılmaz bir emek ve çokça araştırma olduğunu asla unutmamak gerekli. Her yazar da bunu kolay kolay yapmıyor açıkçası günümüzde. Türü seviyorsanız mutlaka bir göz atın derim.
Gizlenen
Yazar: Arif Ergin
Seslendiren: Gürsu Gür
Süre: 19Sa5d
Kuzum sizin probleminiz nedir?
Adelaide enteresan bir kitap. İnsanın bir yanı nefret ederken, diğer yanı karakter buna daha ne kadar dayanabilecek diyerek devam ediyor. Kitabın anlatımı genel olarak iyi, popüler kültür referansları dönem ve insan açısından gayet başarılı. Sadece anlatım içerisinde yazardan spoiler almak bir yerden sonra sonraki bölümler için merakı kaybettirebiliyor. Yani elbette tatlı bir yanı var ama her bölüm. “Bana haber ver.” dedi Adelaide, haber alamayacaktı. Gibi cümleler yani haber alamadığını acaba okuyarak mı öğrensem diye düşündürüyor ki, bu herkeste değişebilir. Nazilik yapmayacağım
Karakterler herkesin empati duyabileceği karakterler değil. Benim Adelaide ile empati kurmamın en büyük sebebi; çok yakın, sevdiğim bir arkadaşımın aşırı benzer bir ilişkiyi yaşamış olması ve benim buna birebir şahit olmam ya da, kendimin zamanında Rory Hughes ile benzer bencillikleri yapmış olmam (bencillik dememin sebebi; karakter aşırı narsist, o kadar ileride olamayacağım için bu şekilde bahsetmek daha doğru olacak diye düşünüyorum.) ya da zaman zaman geçmişe çok fazla birey üzerinden olmasa da kendim üzerinden takılı kalmam. Bu da benim geçmişime dair özeleştirim olsun. Ama dediğim gibi herkesin empati kurabilmesini asla beklemiyorum.
Son olarak, tetiklenebileceğinizi düşünüyorsanız okumayın çünkü Adelaide tatlış bir kitap değil, daha çok karakterlere saydırmanızı sağlayabilecek bir kitap. Tabii “arkadaşlar iyidir.” mottosunu dibine kadar da veren bir hikaye.
Sevgiler