Selçuk Karadağ
@Regerant
Yazar.
Uykusuzluk Hikayeleri (2021)
Kanat (2023)
Instagram: yazarselcukkaradag
Arkeolog
Üniversite
Ankara
Bodrum
131 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
tanıdık hikaye
Kitabın anlatımına başlamadan önce, çevirirnin çok iyi olduğunu, kitabın o paragrafsızlık yapısına rağmen gayet akıcı olduğunu söylemek zorundayım. Ama tabii yazara da ulan neden hiç paragraf yok diye saydırmadım değil. Az çok yazarın distopik bir roman yazdığını ve hikaye içerisindeki boğuculuğu bununla desteklediğini anlayabiliyorum. Ama bu kitabı bir yayınevine kabul ettirmek de ayrı bir tebrik konusu diye düşünüyorum.
Diğer bir övgüm de kitabın kapağına gelecek ki bence yapılabilecek en iyi kapaklardan biri. Tabii bunu kitabın sonunda daha da iyi anlıyorsunuz.
Ben kendi hayat koşturmacam nedeni ile kitabı yaklaşık bir hafta içerisinde bitirdim ama okumadığım zamanlarda hep ne olacağını merak eder durumdaydım.
Kitap başlangıçtan sona kadar sürekli yükselen bir gerilim, sıkışmışlık hissi ile ilerliyor ve o sıkışmışlık en sonlara doğru zirveye ulaşıyor.
Neyse buradan sonra spoiler işin içerisine gireceği için okumayı düşünüyorsanız lütfen devam etmeyin.
Kitabımızın ana karakteri Eilish Mikrobiyoloji üzerine çalışan bir bilim insanı. Günün birinde iki polis memuru, eşi, Öğretmenler sendikası başkanı Larry’i sorguya almak için eve gelir. Bundan sonra ise hayatları bir daha asla aynı olmayacaktır.
İrlanda’da 2 yıl önce başa geçen totaliter hükümet tüm yargı birimlerinde kadrolaşmış olup (Çok tanıdık geldi), bu birimler sayesinde hukuğa istedikleri gibi müdahale edebilmektedirler. Bu hükümet git gide sıkı yönetim baskılarını daha da artıracak ve en sonunda ülkeyi bir iç savaşa sürükleyecektir. Ve biz bu hikayeyi 4 çocuk annesi Eilish’in yaşadıkları olarak okumaktayız. Açıkça söylemek gerekirse ben son zamanlarda özellikle dünya tamamen o yönde giderken distopya okumayı çok fazla sevmiyorum. Bu romanda da en çok zorlandığım yönlerden biri bu oldu ancak en ve en
Romantik Gerilim
Ne okudum ben?
“Bana dünyayı vermekte olduğunuz hiç aklınıza gelmiş miydi… parça parça olarak?”
Katya’nın Yazı öyle bir kurguya sahip ki, okur daha hikâyenin ritmine alıştığını, artık nasıl akacağını sezdiğini düşündüğü anda sert bir duvara çarpıyor ve bir süre orada, o sarsıntının içinde kalıyor. Kusursuz mu? Belki değil. Ama kusursuza tehlikeli derecede yakın.
Belkıs Dişbudak Çorakçı’nın çevirisi oldukça başarılı. Yalnız benim okuduğum baskıda yer yer dizgiden kaynaklanan küçük kusurlar vardı. Bunun dışında metnin ruhunu taşıyan, ritmini bozmayan bir çeviri olduğunu düşündüm.
Buradan sonrası spoiler içerir. Kitabı okumayı düşünüyorsanız — ki bence mutlaka düşünmelisiniz — bu yazıyı kaydedip sonra dönün.
Karşımızda ilk bakışta bir romantik gerilim var gibi duruyor. Ama kitabın ustalığı da burada başlıyor zaten: okur, metnin büyük bölümünde yalnızca bir aşk hikâyesi okuduğunu sanıyor. Oysa son sayfalara doğru gerilim öyle yoğunlaşıyor, öyle sinsice yükseliyor ki metnin başından beri hissedilen o tedirginliğin boşuna olmadığını anlıyorsunuz.
Hikâye, II. Dünya Savaşı’nın eşiğinde geçiyor. Savaş henüz fiilen başlamamış olsa da gölgesi metnin üstüne düşmüş durumda. Özellikle bir yerde, yoksul gençlerin zengin siyasetçilerin çıkarları uğruna ölmeye bu kadar hevesli oluşunun sorgulanması, romanın arka planını yalnızca tarihsel değil, düşünsel olarak da derinleştiriyor. Zaten bu, bildiğimiz türden bir aşk hikâyesi değil. Katya’nın Yazı boyunca insan, sanki görünmeyen bir şeyin kendisine doğru yaklaştığını hissediyor.
Ana karakterimiz Montjean, sakin bir Bask kasabasına yardımcı doktor olarak gelir ve burada, ilk aşkı olacak Katya ile tanışır. Bundan sonrası ise yalnızca iki insan arasındaki duygusal yakınlaşma değil; geçmişlerin, kırılmaların, suskunlukların ve
