Zehra
@ReneeMichel
85 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendi gururu ve kibrinden aşık olduğu kadını kendine küçük gören bir adam ve o adama önyargılarla yaklaşıp şans dahi vermeyen bir kadın... İşte kitabımızın baş karakterleri. Ama kitabın yalnızca bu karakterler ekseninde döndüğünü de söyleyemeyiz. Bir dünya klasiğine yaraşır biçimde çok çeşitli insan profillerine de yer verilmiş. İkiyüzlüsünü de şımarığını da görgüsüzünü de görüyoruz. Elizabeth'in adım adım önyargılarının kırılışını okumak çok keyifliydi. Kulaktan dolma bilgiler ya da ilk izlenimlerimizle ne çok insanla aramıza bir duvar örüyoruz onları tanımadan... O burnu havada gördüğü Mr. Darcy'nin gerçek yüzüyle karşılaştıkça ne denli şaşırıyor Elizabeth, keza okuyucu olarak biz de... Sanmıyorum ki Mr. Darcy'yi tanıdıkça ona aşık olmayan kadın okuyucu olsun. Onun da gurur ve kibrinden arınışını okumak çok sevindiriciydi. Evet, Aşk ve Gurur (veya özgün ismiyle Gurur ve Önyargı) bir aşk romanı; ancak kadın ve erkeğin melankolik halleri veya "mıçmıç" halleriyle okuru yoran cinsten değil. Zaten kitabın ilk 200 sayfasında asıl çiftimiz neredeyse yok. Ya da dünya asıl çiftimizin etrafında dönmüyor. Aile profilleri ve epeyce sinir bozucu karakterlerle (birkaçı hariç) dolu dolu bir kitap. Aşk romanı okunacaksa da böylesinin okunması taraftarıyım :)) Bu arada Can Yayınları'nın yeni Klasik Kadınlar serisinin kapaklarına da bayıldım. Oldukça hoş bir tasarım olmuş.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Iza'nın egemenliğine hoş geldinizEdebiyat
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2021 14. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 26 Mayıs 2021 00:31
Kitapta üzerine eğilinilen birçok karakter vardı ama bence asıl odaklanmamız gereken Iza. Iza zor şartlarda büyümüş, okumuş ve başarılı bir doktor olmuş. Taşradan şehre taşınmış, hayat standartları kökünden değişmiş adeta. İnsanların özel günlerini unutmayan, ailesine her bakımdan destek olan ve işini de layığıyla yapan, herkes tarafından imrenilen bir kadın. Ondan hep iyi bahsediliyor. Anne ve babası hep Iza'nın çok hayırlı bir evlat olduğundan dem vuruyor, keza taşradakiler de öyle düşünüyor. Ne kadar harika bir insan profili değil mi? Halbuki Iza'nın harika olduğu falan yok. Iza'nın çocukluğunda rastlamadığımız ancak büyüdükçe gün yüzüne çıkan bir egosu var. Iza'ya göre herkes için en iyisini Iza bilir. Onlara sormadan hayatlarına müdahil olur ve onlara herhangi bir tercih imkanı sunmaz. Yakını olan insanlar (annesi, babası ve Antal) üzerinde hegemonya kurmak gibi bir özelliği var. Ve bunu öyle bir yapıyor ki, karşısındakileri en iyisini kendisinin bildiğine inandırıp bir sıkışmışlık hissine sürüklüyor. Kitapta Iza'nın ve çevresindekilerin bu durumla nasıl yaşadığına tanık oluyoruz. Ve tabii ki Iza gibi karakterlerin kaçınılmaz sonuna da...
Dediğim gibi, kitapta hayatlarına dahil olduğumuz Etelka, Vince, Antal gibi karakterler de mevcut ancak bu kitap kesinlikle Iza'ya dair. Belki biz de zaman zaman sevdiklerimize Iza gibi zulmediyoruz, belki bunu huy edinmişlerimiz var... Bu yüzleşmeyi sağlama babında kıymetli bir eser Iza'nın Şarkısı. Hoş taşra tasvirlerini, şehir yaşamına ayak uyduramayan Etelka'nın düştüğü zavallı durumları ve değinilen değişik insan profillerini unutamayacağım kitaba ilişkin.
Kitabın arka kapağında yazan " 'anlatsan şiir olacak' o anların tablosunu çiziyor " kısmı yazarın dilini özetliyor gerçekten. Sıradan anları ve durumları tasvirleriyle bezeyip edebi doyuma ulaştırıyor yazar. Ve bunu yaparken okuyucuyu eski kelimeler ve ağdalı bir dille yormuyor. Gayet sade ve yalın bir tavır takınıyor. Hüzünlü hayatlar ve tutunamayan insanları anlatan; beklenmedik sonlarıyla güzel bir öykü kitabıydı. Karakterlerin iç dünyalarını okurken kendimden bulduğum satırların yanı sıra, kimi zaman enteresan hayatları okuduğumu da hissettim. İçler Dışlar Çarpımı, Vasati 40 Yaş, Tuz, Sonsuz Rasim Abiler Diyarı, Saraylı'nın Üç Ölümü ve Sessizliği Öldüren Tuzluk en sevdiğim öyküler oldu.
Bartleby benim tam zıttım bir karakter. Ben insanlara hayır diyememekten muzdaripken kendisi çatır çatır reddediyor insanları, yapmamayı tercih ederek. Neden yapmamayı tercih ediyordu, neden böylesine umursamazdı? Öyle kısa bir eser ki bu soruların cevapları her okuyucusu için farklı olacak ve herkes kendince bir şey kapacak Bartleby'den bence.
Yazardan okuduğum ilk kitaptı ve son olmayacak. Aile ilişkileri, eski defterler, eski(meyen) aşklar, Ege, Burgazada, hayaller, kederler ve anneanne evleriyle doluydu öyküler. Hikayeler çok samimiydi ve bir o kadar da düşündürtücü. Bir Bahçeyi Beklemek öyküsünde Ayşe ve Deniz nasıl sorguluyorsa ben de sorguladım. Beyaz Kelebekler'de o küçük kız olup hissettim aynı şeyleri onunla. Çürümenin Bahçesi'nde içime bir hüzün oturdu. Aynı şekilde Yılbaşı Ağacı ve Domates Tohumları öyküleri de içselleştirip beğendiklerimden oldu. Ağır olmayan bir anlatımı var, o yüzden kolayca okununuyor evet fakat okuduktan sonra hikayelerin tesiri hemen geçmiyor. Beğendiğim bir öykü kitabı oldu. Melisa Kesmez'in dili de bana hitap etti.
