Ebeveynler, çocukların dış dünyaya açılan pencereleridir. Çocuk dışarıya bakar ama bazen boyu yetmediği için göremez ya da gördüğünü adlandıramaz, anlamaz ve ebeveynine bakar.
Bir durum, bir kişi, bir davranış bizi normalden daha fazla zorluyorsa, muhtemelen geçmişte yaşadığımız hisleri hatırlatıyordur bize ve zihnimiz orayla bağlantı kurmuştur.
Göğsüme çöken o bildik ağırlığı gene hissettim; ama bedenim edilgin, cansız bir şey gibi, teslim olmayı, yenilgiyi reddederek, geri çekildi. Edilginliği bir direniş biçimiydi; tuhaf bir biçimde ne acı, ne haz hissetme, başımda ya da bedenimde tek bir kıl oynamasına izin vermeme yeteneğiydi.