Çıldırasıya ağlamak istiyorum,
Sen, yerin altında çırılçıplaksın;
Bense yeryüzünde paramparçayım
Senden uzakta yapayalnız ruhum
Halbuki sen sade benden uzaksın
Bense yeryüzünde paramparçayım
Neşem ve sevincim seninle gitti
Teselli pınarım kurudu artık
Veda! Sabahlara veda! Güneşe
Varlığın bir hayaldi bir ümitti
Neredesin et harikulade varlık
Veda sabahlara, veda güneşe
Yine yağmur yağıyor, aç o ipek perdeleri
Aç da seyret, dolu gözlerle geniş caddeleri
Dinle sonsuz ve büyük şiirini yağmur sesini
Ezeli zevkine râm ol o iç ürpermesinin
Büyüler insanı hazzıyla bu ses, haşre kadar
O ılık tenli hayaller, o sıcak hatıralar
Bir güzel şarkı ki, yağmurla yağar, bestelenir
Ve bu son demde bütün gözlere hülya elenir.
Artık hiç sabah olmayacak yavrum
Bitkin gözlerime son bir defa bak
Bir daha o yerden gün doğmayacak
Bu mor gecelerde kayboldu ruhum
Artık hiç sabah olmayacak yavrum
Ne o beni görsün, ne de ben onu
Bu masmavi rüya sürsün böylece
Ne başı bilinsin, ne gelsin sonu
Onu düşüneyim gündüz ve gece
Bu masmavi rüya sürsün böylece
Bir kere bakanlar unutur derdi günahı
Görmem gözünün nuruna daldıkça sabahı
Ben hiç bu kadar sevmedim ömrümce siyahı
Her derdim uyur gözlerinin manzarasında