Rhovanion
@Rhovanion
“İyi sorular bilimdir, veri gerçektir, sistem çözüm getirir.”
829 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Proust'un Kayıp Zamanın İzinde'sini okumak, ilginç şey nesnelerden oluşan koleksiyonunuzun başında vakit geçirmek ya da kendi başınıza veya partnerinizle akşam yürüyüşüne çıkmak gibi. Her gün bir saatliğine tüm dikkatinizi vererek bir şey yapın. Ya da on beş dakika boyunca koltukta oturup hiçbir şey yapmayın: Duruşum nasıl? Herhangi bir yerim ağrıyor mu? Nasıl hissediyorum? Fantezilere dalabilir ve dünyanın tecrübe ettiğimiz hızlanışıyla nasıl uzlaşabileceğimizi gözlemleyebiliriz.
Sayfa 115
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
En iyi fikirler daima sorun üzerinde doğrudan düşünmediğiniz sırada gelir.
Sayfa 114
Martin HeideggerFelsefe
Bu hiç zamanın olmaması nihayetinde, kişiye hiç olmazsa vakit bırakan "boşa zaman harcama" durumundan daha büyük bir benlik yitimi içerir. Kişinin zamanının olması muhtemelen çok daha büyük bir dengeyi ve dolayısıyla Dasein'ın güvenceye alınmasını; Dasein'da asıl olanın meşguliyet ya da çılgın bir koşuşturmaca aracılığıyla zorla ortaya çıkarılmayacağını en azından sezen bir kendi-yanında-olma [Bei-sich-selbst] halini beraberinde getirir... Son derece katı bir ciddiyetin göstergesiymiş gibi görünen bu "zamanın olmaması" durumu muhtemelen Dasein'ın bayağılıkları arasında vahim bir şekilde kaybolduğumuza işaret eder.
Sayfa 111
Nörobiyolojik bulgular ve özbilincin fenomenal analizi, can sıkıntısı hissinin anterior insular korteksteki artan faaliyetle ilgili olduğuna işaret ediyor.
Sayfa 110
Zaman ParadoksuZaman
Bazen yaşlı insanlar kendilerine sorulduğunda zamanın yavaşlamasından memnun olmadıklarını, bunun nahoş bir durum olduğunu söylerler. Bu şimdiye kadarki varsayımımızla -yaşlandıkça zamanın daha hızlı geçtiğini tecrübe ettiğimiz görüşüyle- çelişiyormuş gibi görünüyor. Ne var ki bu durum uyanık oldukları zamanı tatmin edici işlerle geçirmeyen insanların gündelik hayatları bağlamında anlaşılabilir; bunun sonucunda zaman yavaş geçiyormuş gibi görünür (ileriye dönük olarak). Örneğin huzurevi sakinlerine dair araştırmalar monoton bir gündelik rutin içinde değişik faaliyetlerin yokluğunun zamanın yavaş geçtiği hissine neden olduğunu bildiriyor. Bu bağlamda can sıkıntısı zamanın yavaş geçtiği hissine dönüşüyor. Öte yandan aynı insanlar yaşlandıkça zamanın giderek daha hızlı geçtiğini hissettiklerini de bildiriyorlar, ama bunu söylerken yıllar ölçeğinde düşünüyorlar. Dolayısıyla ne tür bir zaman deneyiminin tartışıldığına dikkat etmek önemli. Geçmiş dönemler söz konusu olduğunda insanlar genel olarak zamanın hızlanıyormuş gibi göründüğünü bildiriyorlar.
Sayfa 90