Şu çocuk dünyaya getirme işi şimdi olduğu gibi bir zorunluluk veya bedensel zevkin eşlik ettiği bir şey değil de tamamen düşünüp taşınarak akılla yapılan bir iş olsaydı acaba insan soyu gerçekten varlığını sürdürmek ister miydi? Bir insan gelecek nesle onu hayat yükünden kurtaracak kadar şefkat ve merhamet beslemez miydi? Ya da böyle bir yükü onun üzerine yükleme sorumluluğunu soğukkanlılıkla üstlenmeyi istemeyecek kadar ona yakınlık duymaz mıydı?
Dünya bir cehennemden farksızdır ve onun içinde bir taraftan insanlar, diğer taraftan iblisler azap ve işkence gören ruhlardır.
Bitireli çok oldu incelemeye cesaret edemedim üstün insana ulaşma yolunda ilerleyecek güç ve ruha sahip değilim artık insanlardan daha uzak bir hayat yaşıyorum değerli İbn-i Rüşd'e soruyorlar; yalnızlık zor değil mi niye yalnız yaşıyorsun? O da cevaplıyor insanlar daha zor. Bu durumun içindeyim varoluşumuzun nedenini çözmüş de değilim mutlu da değilim çünkü unutamadım. İnsanlığa armağan ettiğin kitabını ve seni saygı ile anıyoruz sevgili Nietzsche