Hayır ile evet konusunda emin olamamak, kişinin hayata verdiği değerle ilgili tutumunu yansıtırdı. Kararsızlık da doğal olarak, kişinin hayata katılmayı reddetme konusundaki gönülsüz kararıyla otomatik olarak çözümleniyordu.
"Çay içtiniz mi?" diye sordu Lyle.
"Evet ama benimki kahveydi."
"Aha!"
Doğrulup perdeleri kapadı, kendini tek rar yatağa attı. Yattığı tarafta çarşaf sırılsıklamdı.
Dağlardan gelme kızların çoğu Cezayir'e, Tunus'a ya da buraya, para kazanmaya gelirlermiş ama bu kızların her şeyden çok istedikleri bir şey varmış. Çöl'de çay içmek istiyorlarmış.
"Hayat kısadır. Il faut rigoler."*