Reklam
Tanrı varsa, ki ben olmadığına gerçekten inanıyorum, insan aklının sınırları olduğunu da bilir. Yoksulluğu, haksızlığı, açgözlülüğü, yapayalnızlığı, bütün bu karmaşayı o yaratmadı mı? Mutlaka çok iyi niyetlerle girişmiştir bu işe, ama sonuçlar bir felaket. Tanrı varsa, bu dünyayı erkenden terk etmeyi seçen yaratıklara karşı cömert davranacaktır, hatta bizleri burada vakit harcamaya zorladığı için özür bile dileyebilir.
Sayfa 19 - Can yayınları
İkilemlerimiz ve İki Mantıkİlişkiler
Sürekli " evet - hayır " diye cevap vermek zorunda kalan bir tanık (ya da zanlı) çok bunalmış, hakime " Sayın hakim, izin verirseniz sayın avukata bir soru soracağım; ama o da yalnızca benim gibi evet veya hayır diyebilsin " demiş. Fıkra bu ya, hakim de izin vermiş. Bunun üzerine tanık avukata dönüp " sayın avukat, hala uyuşturucu kullanıyor musunuz? " diye sormuş. Avukat " Hayır " deyince tanık keyifle hakime dönüp " Başka sorum yok " demiş.
İnanamıyorum...
Bu kitabı sıraya koyduğumda, önceki sıradaki kitapların bitmemesini çok istiyordum. Sıradan, kapak satan( kitabı hediye almıştım ve kitabı hiç araştırmamıştım) bir kitap olduğunu düşündüm ve kitabın 412 sayfa oluşu, sanırım okumamı psikoljik olarak hep öteledi... Kitabı elime aldım ve küçük bir araştırma yapınca, kitabın antidepresan etkisi yarattığını öğrendim. Resmî olarak kanıtlanmıştı...
Şu anda kitabın büyüsü bana "evreka" sevinci yaşatıyor açıkçası. "Yaş geçtikçe insan kendisini daha iyi tanır" derler. Kendimle yeni tanıştım sanırım. Ağır depresyon yaşıyordum şu sıralar. Ve çok önceleri kendimi sorguladığımda çok ciddi tespitlerde bulunmuştum ama çözüm yoktu. Bunlar temel fakat mühim problemlerdi. Kitabın ilk 100 sayfasında, hayatımda kimseye kuramadığım, kendime bile itiraf edemediğim cümleleri çevremdeki(yakın çevrem) insanlara anlatınca hafifledim. Bu daha önceden hissetmediğim bir duyguydu. Kendimi eleştirmekten korkmuyor ve zevk alıyordum. Yaşamım boyunca birçok psikoloji kitabı okudum. Sorun "Gegenbesetzung" tu. ID'imde bastırdığım bir durum karşısında bilişsel işlevim bu durumu gün yüzüne çıkarmak için sürekli enerji harcıyor ve Ego' mda gün yüzüne çıkmak isteyen bu durumu baskıladığından sürekli karşılıklı olarak danışıklı dövüş halindeydi. Süperego da tabii olarak, vicdanî bir yükümlülükle kendimi suçlamam için "psikolojik etiketleme" ile yaftalıyordu beni. Az çok durumum hakkında bildiğim şeyler vardı yani. Ama çözümü Dr. Burns' ün "iyi hissetmek" kitabında buldum sanırım. Tabi ki çözümü anlatarak kitabı özetlemek okurlara haksızlık olacağı için susmak zorundayım (: Bu kitap, artık uyandığımda göz hizamda olacak şekilde kitaplığıma en ön sıraya yerleşti. "Klasik kişisel gelişim" kitaplarından çok daha fazlası.
Kesin kelimeler kurmayı
O kadar kitap okudum ama hiçbir kitapta bu kadar sıkılmadım. Cümleler çok uzun ve can sıkıcıydı.Kapağı çok ilgimi çektiği için okumaya başladım ama büyük bir hüsrana uğradım.
Reklam