Gitmek mi daha kolay, kalmak mı diye sorgularız.
Duruma göre:
Gitmek belki uçurumun kenarınaydı,
kalmak bataklığın içineydi.
Aslında ne gitmekti kolay olan, ne kalmaktı.
Ne gidebilmek, ne kalabilmekti zor olan.
Kalbin kalman için bütün kozlarını kullanırken,
aklının ondan az kalır yanı olmamasıydı.
Bu iki zıt kutbu birleştiren,
ama birleşimden hiçbir sonuç çıkmayan
koskoca bilinmezlik...
Kontrol artık sende değildi,
ve kendi içinde halledemediğin kararı
bırakırdın ona.
Senin değil onundu karar:
Gitmen mi, kalman mı gerekir diye. Nç
"Şimdi işsiz olmamın, yıllardır bana iş verilmemesinin nedeni, kendileri gibi düşünenlere iş vermeyi yeğ tutan o beylerden daha başka düşüncelere sahip olmam sadece..."