Rim
@Rim01
" Gülme, ağlama, nefret etme, sadece anla ". {B. Spinoza}
179 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
" Bir davranış ancak ve ancak merhamet duygusu ile ortaya çıkmışsa ona ahlakî bir değer atfedilebilir. "
Sayfa 81
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Her davranışın ya da ihmalin kökeninde rahatlık ve acı yatar.Hem davranışı sergileyen hem de o davranış haksız olduğu halde bu haksızlığına karşı duyarsız kalan herkes, bu durumun yükümlülüğü altına girer...
Bir davranışın meydana çıkması için mutlaka kişisel bir çıkar ya da yararın apaçık ortada gözükmesi gerekmez.Bilakis bir davranışın ortaya çıkıp çıkmaması konusunda, kişinin o davranışının kendisinin ileriki bir başarı ya da başarısızlığını etkileme olasılığının olması dahi yeterlidir...Bir davranışı seçen ya da bir davranışın gerçekleşmesine sessiz kalabilen kişi, büyük ihtimalle kendisi için de bir çıkar gözetiyordur."
Sayfa 79
Yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz :)
" Her isteğin bir ihtiyaçtan doğduğundan bahsetmiştik, her yokluktan da bir acının doğduğunu söylemiştik. Unutmayalım ki her tatmin, acının sadece bir süreliğine uzaklaştırılmış olmasından öte bir duygu değildir... Sevinçlerin tek yaptığı, isteklere yalan söylemektir. Sevinçler sadece ve sadece acının çok kısa bir süre için uzaklaştıkları anlardan ibarettirler. "
Sayfa 58
Beyazın renklerle ~ Merhametin erdemlerle ilişkisiDuygu/Düşünce
" Kant, ahlakî olan her şeyi iyi diye nitelendiriyor.Bu düşünce dahilinde ahlaklı olmak için ortaya sunulan her görevi yönlendirmeyi Kant bir iyilik olarak algılamaktadır. Buna karşın Kant merhameti ahlakla bağdaştırmaz.Kant merhameti bir zayıflık olarak görmektedir.Bu konuda Kant'a rahatlıkla karşı çıkılabilir. Merhamet kavramı ahlakla açıkça bağıntılıdır.Aynı bağıntıyı merhametle sanat arasında da kurmak mümkündür. "
Sayfa 59
"İnsanın hayat ve diğer varlıklar üzerindeki hakkı şunlardan meydana gelir : Bilinç bildikçe insanların çektikleri acı da o oranda artar.Hayvanın çabası sonucu veya ölürken çektiği acı bile yenecek etten yoksun bir insanın çektiği acı kadar değildir.Bu sebeple de insan kendi varlığını ortaya koyabilmek için hayvanların varlıklarından vazgeçebilmektedir.İşte insanın yaşama isteminin verdiği acı bu sebeple ölümün ona vereceği acıdan daha az kabul edilir.Bu yüzden insan hayvanlardan yararlanma yolunu rahatça seçebilmektedir.Bunun derecesini de bu durum belirler. Fakat insan bunun ölçüsünü genelde aşmaktadır.Bu duruma özellikle yük hayvanları ya da av durumundaki hayvanlar örnek gösterilebilir...Tabii hayvan koruma dernekleri bu duruma da tepkililer.Buna karşın ölen bir böceğin çektiği acı o böceğin soktuğu bir insanın çektiği acı kadar bile değildir."
Sayfa 54