Yine bir solukta okunup biten Stefan Zweig kitabı.
Sayfa sayısının az oluşundan ziyade elinizden bırakamamanızdan kaynaklanıyor bu durum.
Pişmanlık, öfke, hırs ve insan ruhunun sıkışmışlığının her sayfada hissedildiği bir kitap.
Takıntılı ruh hali ve mutsuz son her kitabında olduğu gibi kaçınılmaz olarak yine karşımıza çıkıyor Amok Koşucusu ile. Fakat her kitabında benzer ruh hallerini okumama rağmen yine çok severek okudum.
Okumanızı öneririm.