İnsanın, konuşarak anlatamadığı şeyleri susarak anlatmaya çalışması ne büyük yanılgı. Sözümüzden dahi anlamayan insanların sükutumuzdan anlayacağını düşünmek ne hazin bir avuntu…
“Nihayet kimin ne olduğunu da anladım. Ben size her zaman kendi çocuklarım gibi sahip çıktım, ama benim başım derde girince yanımda sadece şansım vardı.”
