Remziye Narin

İnsanda ne var? ( İnsanda sevgi olduğunu anlamıştım.) İnsana ne verilmemiştir? (İnsana neye ihtiyacı olduğu yetisi verilmemiştir.) İnsan neyle yaşar? (Her insanın kendisi için kaygılanarak değil sevgiyle yaşadığını öğrendim.)
Reklam
İnsan insanla varoluyordu. Aileler büyüktü, akrabalar çoktu. Komşular önemliydi, oturulan sokaklar, mahalleler ait olunan mekanlardı.
Görgünün önemsendiği, aile terbiyesi almış sıfatının çok iyi kullanıldığı yıllarda, iyi aile olmanın koşulu varlıklı olmak değil, görgülü olmaktı. Aileler mal varlıklarını sergilemeyi görgüsüzlük olarak kabul ederler, davranışlarıyla, nezaketleriyle asaletlerini ortaya koymaya çalışırlardı.
Sayfa 106
Aynılaştırma büyük ölçüde itaatkâr bir kuşak yaratmak, biraz da sınıfsal farklılığı bastırmak için kullanılan, tehlikeli bir yöntemdi.
Geçmişimizi oluşturan o dikkate değmez, sıradan, önemsiz, alelade şeyler bir aradayken meğer ne kadar anlamlıymış.