Remziye Narin

Reklam
Unutmak olmazsa insanoğlu nasıl yaşardı bunca acı ortasında.
Sayfa 146
İnsanda ne var? ( İnsanda sevgi olduğunu anlamıştım.) İnsana ne verilmemiştir? (İnsana neye ihtiyacı olduğu yetisi verilmemiştir.) İnsan neyle yaşar? (Her insanın kendisi için kaygılanarak değil sevgiyle yaşadığını öğrendim.)
İnsan insanla varoluyordu. Aileler büyüktü, akrabalar çoktu. Komşular önemliydi, oturulan sokaklar, mahalleler ait olunan mekanlardı.
Görgünün önemsendiği, aile terbiyesi almış sıfatının çok iyi kullanıldığı yıllarda, iyi aile olmanın koşulu varlıklı olmak değil, görgülü olmaktı. Aileler mal varlıklarını sergilemeyi görgüsüzlük olarak kabul ederler, davranışlarıyla, nezaketleriyle asaletlerini ortaya koymaya çalışırlardı.
Sayfa 106
Reklam