Mühürlü bir tren vagonunda kurşun kalemle yazılmıştır”
burada bu yük vagonunda
havva’yım ben
oğlum habil’le beraber
eğer öbür oğlumu
adem’in oğlu
kabil’i görürseniz
ona söyleyin ki ben
Dan Pagis (1989, s. 29)
Kısa, yalın ancak anlam zenginliği ve derinliği açısından bir o kadar da zengin olan bu minimalist Holokost şiirinde Dan Pagis, en rahatsız edici, en kulak tırmalayıcı çığlık olan kurbanların sessizliğini seslendirir. Asgari söz ile azami etki yaratır. Onun iletişim stratejisi kurgusal, dolaylı, dolambaçlı ve örtüktür. Pagis’in Holokost şiirlerine bir sessizlik poetikası hâkimdir. Pagis, Holokost’a doğrudan atıfta bulunmaz, yaşananları adlandırmaz. Bu da bize Theodor Adorno’nun “Felaketin adı sessizlikte dillendirilmelidir” (2003, s. 267) sözlerini hatırlatır. Holokost’u temsil ettiği kolayca anlaşılmayan olayları anlattığı şiirleri, Kutsal Kitaba yapılan göndermelerle bezenmiştir