Robin demir

Tütünsüz uykusuz kaldım, Terketmedi sevdan beni...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Gökyüzüne açılan bir kapıdan bakıyordum sana , Biliyordum maviye sevdalıydın , gözlerinden tarifi vardı en olmaz renklerin, Kokunu hapsettiğin yastığımda izleri vardı hâlâ kirpiklerinin, Cehennem melekleri secdeye dururdu o mahur gülüşüne, Sonsuz bir döngünün kıyısında bakakalıyorum hilal kesiği hatırana, Yankılanıyor dilimden sana, seni senden öte sevmenin çocuksu yüzü, Bir ihtimal dahilinde devriliyor bir bir sensiz geçen her günüm , Yitip gitmiş kaç gecenin günahına denk geliyordu seni sevmenin sevabı , Dilimde ay ışığından kalma bir kaç nakarat , Yüreğimi yakan , İsmini sayıkladığım sokaklarda 17 yaşımın hüznü vardı , Bu seni sevmenin en güzel hali, Ölüme giden ince bir çizgiydi gözlerin , bakmasaydımda ölecektim... Robin Demir
İçimde bir sokak var. Seninle daha yürümediğim. Bir yolculuk var. Seninle daha gitmediğim. Gündüzler ve geceler var. Seninle daha geçirmediğim. Aşk sözleri var Sana daha anlatmadığım...
“Seni senin bile haberin olmadığı şeylerden dolayı seviyorum, sen boşuna saçlarını düzeltiyorsun…”
Bir yer var, biliyorum; Her şeyi söylemek mümkün; Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum; Anlatamıyorum.