Ay Ölür Yılgınlıktan
"Gel dur önüme, sen benim sahiliğimsin!..Isırdığım,
bir kauçuk düşmanlığıdır!..
Yaşamamız baştanbaşa senin övgündür,
Ey kutsal bencillik!..Seni
bırakmak niye?..Suları ve seni bırakmak,
Niye?..
Aşkın akan suları, doyurgan yabanıllığı savaşların ve büyük
utkular geçer onarıcı gölgenden.
Ey en gerekli yapısı tanrıların, Ben!.."
"Belki de korkmuştum hep uyumaktan. Uyuyan insanların üzerine abanan âcizlik de iğrendirmişti beni. Onlar gibi görünmek, onlar kadar zayıf ve yalın olmaktan da korkmuştum. Uyuyan bir katil ile uyuyan bir azizin farkı olmadığından..."