Rodin
@Rodin1
Reklam
Ben yalnız kalmaktan korkan, kalabalıktan kaçan hasta bir adamım. Siginti gibi yaklaşırım topluma. Ufak ufak kelebek adımlarla. Sevsinler isterim. Onlara olan nefretimi, görmezden gelsinler. 'bizim gregor işte ya' desinler tüm saçmalıklarima. Özlüyorum böcek olduğumu fark etmediğim günleri. Özlüyorum, ince bilekli o devi. Biraz bencil olsam, yalnızlıktan korkmazdim o zaman...
"Bir ümidim yok. Bu sondu. Artık hiç bir şeyin değişmesine imkan yok, lüzum da yok."
Zaten devrimci olduklarına göre onlarda fakirler ya da fakir oldukları için devrimciler, tam bilmiyorum ama işin içinde fakirlik olduğuna eminim.
