EYÜP ÖZKAYA
@Rodion_Winston
Anlamsızlığımıza anlam katma uğraşı verdiğimiz hayatın ince bir kolunu işgal eden bedenim ve zihnimin mührüne okuduğum kitaplarda rastlamaya çalışıp, kendini her defasında yeniden tanıyıp hayret ederek ışığa yürüyen biri.
Harita Mühendisi
Lisans
İstanbul
İstanbul
23 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Detaylarda saklı olan yalnızlığın mı, yoksa elinden alınanların boş bıraktığı elleri tutan yoldaşların mı? En çaresiz olduğun anda, çaresizliği utançla anacak kadar bir olmanın verdiği hareket, sana dik duruşun her daim diri olmakta yattığını gösterecek. En karanlık dehlizlerde bile gözleri bize yol gösterecek, cesaretleri umut verecek...Var olmanın onuruyla, birlik yürüyüşünün önünde duvarlar toz olduğunu, güçlü görünenlerse korkak olduğunu hatırlayacak!
Reklam
Koyu bir gece gibi çöktü üstümüze hüküm sürenler...Yıldızları da yuttu bu zift gibi yapışkan küstahlık...Yeniden doğacak ümit, er ya da geç biliyorum; ama ondan önce kusturacağız azaptan haz duyan mideleri...Haykıracağız geceye: seni de mahrum etmeyeceğiz, yoldaşın ışığın faziletinden bir an bile.
Yürütülemez noktaya geldiğinde zulümler, zalimlere kararlı ve cesur bir bakış bile korku salar...Oysa içimizdeki onurlu kudreti karanlık dehlizlere attıklarını sanmışlardı; halbuki o kudret, kendi zırhlarını delip geçecek kadar hayat dolu...Kaybedecek hicbirseyi yokken sömürülmeye çalışılmış zihinler; kazanacak hiçbir şeyi kalmamış olan zulmün toz bulutunu dağıtıp, özgür iradenin diyarına kavuşacaktır.
Takip edilen izlerde mücadele, acı ve zulme direniş var...Kum tanelerine işlemiş sabrımız ve hapsettiğimiz korkularımız... Her biri ardından gelenlere yolu gösteriyor ve umudu vadediyor ama çıkılacak, keskin yukseklikteki, tepelerde kolay bir adım vaat etmiyor...Bize sunulanların adaletsizlikler, baskılar olduğu bir zeminde, umut bile mücadele etmeden kazanılmaz!
Muhlak sabahlarda güneşin doğuşu bile anlamsız...Yıldızsız gecelerin zifiri karanlığı sadece sırasını bekliyor, üstümüze çökmek ve bizi uykuya gömmek için...Ne onlar ardında sakladıkları korkudan kurtulur, ne de biz akıttığımız gözyaşından bile kudret çıkarmaktan vazgeçeriz...Ufak bir kıvılcım bile karanlığı keser atar; doğum sancılarıyla gelen umut, zulmedilen kalpleri doldurur.
Reklam