EYÜP ÖZKAYA
@Rodion_Winston
Anlamsızlığımıza anlam katma uğraşı verdiğimiz hayatın ince bir kolunu işgal eden bedenim ve zihnimin mührüne okuduğum kitaplarda rastlamaya çalışıp, kendini her defasında yeniden tanıyıp hayret ederek ışığa yürüyen biri.
Harita Mühendisi
Lisans
İstanbul
İstanbul
23 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Tek bir kökten varolmuşçasına, topyekün bir direniş... Bir ümit ışığına olan aşkın heyecanı... Mümkün mü, "ben"den "biz" olmayı başarabilmiş yekvücut kahramanca isyanın seline karşı durabilmek?.. İşte o vakit, onlar da azmin ve sabrın getirdiği güce boyun eğmeyi öğrenecek!
Birbiri ardına gelen, zift gibi yere yapışmış gölgeler...Her biri, sahibinden bağımsız olarak hakim oluyor bulunduğu alana...Gölgelerin sahibi, kudretini ihanet için kullanırken her konuma kendinden bir gölge üflüyor, çökertmek için aydınlığı...Asla ayrılmaz gibi duruyor, inatçı bir başkaldırıyla; ama bir mum ışığı yeter, toprağa sızmış ihaneti kazımaya!
Ön saflarda kaybedecek birşeyi kalmamış yorgun savaşçılar...Tek görevleri, ardından gelene ölüm pahasına yol açmak...Özgürlük yolunda, en büyük fedakarlıklar, yanındaki yoldaşına bıraktığın künye gibi ışıldar; güç olur yarınlara. Bir 'feda' tanımı mümkün olmayan özgürlüğe açılan kapıya bir omuzdur ve milyonlarcasini o kapıdan bir daha geçmek zorunda bırakmadan geçirir huzurla...
Yüksek kaldı artık düştüğümüz çukurlar...Yarınlar, bir takvim yaprağından öte bir anlam taşımazsa, çukuru da kazmaya devam eder tüm çabalar...İnsanlık bir günde yitirilmedi ama bir günde herşeyi geri dönüşü olmaz dipsiz çukura gömmek için eller tetikte bekliyor. Yumruklar adı bile anılmadan bir nefretle attırılıyor vücudunu Cumhuriyet için siper edenlere...Caniler, aldıkları hayatların üzerinde özgürce tepinirken; özgürlükler bir bir parmaklar kırılarak alınıyor. Hayat devam ediyorsa, umudun resmi o çukurlarda bize varoluş hazinesini de sunacak, özgürlüğün cevherini de...Biliyorum...İstiyorum.
Basit bir fotoğraf, anı sonsuzluğa hapsederken, geçip giden zamanın sonsuz olasılığının kalbinden bir parça da sunar ayrıntıları görebilenlere...O an ne kadar çaresiz olursa olsun, sayısız dirayetli güç, suretlerin detaylarına gizlenmiş halde bekler. Vücut bulmuş bir simge toprağa karışsa da, zihinlerdeki yerini ebediyen aldıysa, bu güç yeni bir bedenin her zerresine özünden üfleyip katık olduğunda, o bedene duvarlar gereksiz bir ayrıntı haline gelir. Zamanının gelmesini bekleyen huzur için ölüm ilanı verenler, kendi vahşi gölgelerinin içine kaçıp bu gücün ışığından korkacaklar. Geride kalan sadece duvarlarda unutulmuş kapıları huzurla açmak olacak.