EYÜP ÖZKAYA

EYÜP ÖZKAYA
@Rodion_Winston
Anlamsızlığımıza anlam katma uğraşı verdiğimiz hayatın ince bir kolunu işgal eden bedenim ve zihnimin mührüne okuduğum kitaplarda rastlamaya çalışıp, kendini her defasında yeniden tanıyıp hayret ederek ışığa yürüyen biri.
Yeşerecek Topraklar
Öldürülen umutlar, hiç doğmamış vicdanlarına yük olmaz belki... Ama toprağa serilen, umuda dayalı inanç; bir güç olarak karşılarına çıkmak için hazinesinden bir avuç paylaşmayı vaadediyor her birimize. Varılan yer değil, bize toprağa serilmiş gençliğimizi geri verecek olan... Bizi var eden de yoldur ceberut düzende ayakta tutan da... Zamanın ilacı, o toprakları yeşertecek ve koşulsuz zaferle gelen hayat bulma anı, bu toprakların kaçınılmaz mutlu sonu olacak.
İnsan ve Duygular
Deşilmiş Fısıltılarım
Aceleye getirip yara izlerini deştiğin her anda, zihnim zihnine işliyor. En derinlere kaçsan da, mutlak gerçeğin kendi etini kemirdiğini gözlerimde görebiliyorsun. Bende bıraktığın tüm hatıralar, gömmeye çalıştığın gerçeklerin kendi ellerinle deşildiği kara günlere referans oluyor. Bil ki, bir kabuktan fazlası olan bu beden sadece bir konak... Ve dolaşıyor artık fısıltılarım; belki seni bile ele geçirerek...
Edebiyat
Toprağa Kök Salan Umut
Tabuta atılmış ilk toprak tanelerinin verdiği ebedi huzuru doyasıya yaşayana kadar, yaşatmak için bir ümidi -solmaz çiçekleri- dikmeliyiz, gerekiyorsa göğün yerle birleştiği tepelere kadar...Rollerimizi sarsılmaz bir olma anlayışıyla figüran olmaktan öteye taşıdığımızda; akıttığımız terler, gözyaşlarıyla birleşecek ve hıçkırıklar zaferi kucaklayacak!
Edebiyat
Ulumaların Sonu
Yırtıcılar, kepaze salyalarını akıtarak dişlerini derimize, etimize, kemiğimize geçirmeye yeltendiyse bile... Kemiklerine kadar yok ettiğinizi sandığınız değerler, sıra birbirinizi yemeye geldiğinde, iliğine kadar emmek isteyeceğiniz bir hayat suyu haline gelecek! Ne var ki sürünüz açken ulumanın saldığı korku; yem olurkenki aciz inlemelerinizin size yaşattığı dehşet karşısında hiçbir anlam taşımadığını size gösterecek!
Edebiyat
Yolum Gölgeye Düşse de Adım Işık
Gidiyorum... Ardımda tüm pespaye hainleri bırakarak. Zihnimi hapsedebileceklerini sananlara, düşüncelerimi toprağa serperek filizlenmelerini sağlayarak gidiyorum.Orada, bir yerlerde... omuzladığım özgür ruhumun ağırlığının hafifledigini hissettiğimde, bize kalan mirası korumak için, gecelerin şafağa döneceği güne sebep olmak için döneceğim... Biliyorum.
Duygu ve Düşünce