Sınırsız, hesapsız, çıkarsız sevmek,
her gün yeni bir gerekçe yaratıp aşkını biraz daha büyütmek ve birkaç saniye bile olsa gözlerinin içine düşercesine bakabilmek...
Başka nedir ki aşk?
Bir defa da isimsiz mektup yazdım aşkıma.
Tek cümlelik: "Hiçbir hayal seni kurmaya yetmiyor."
Cevap da tek cümle geldi: "Yokluğunun gürültüsünden sağır olacağım."
Şimdi pat diye ölsem, ya da köpük balonu gibi pıt diye yok oluversem, dünyada ne değişir?
Beni seven insanlar üzülürler? Eh, üzülürler elbet.
Kimi az, kimi çok, kimi bir müddet, kimi de ömür boyu?
Şüphesiz. Ama bu yine de dünyada bir şeyin değiştiği anlamına gelmez. Yani ben yok olunca dünya hiçbir şey olmamış gibi dönmeye devam edecek? E, herhalde. Acımıştım kendime, bir boşluk hissi gelip yüreğimin tam üstüne oturmuştu.
Düşünsene, akıp giden zamanın içinde senin varlığınla yokluğun arasında hiç fark yok!