İçimde çok büyük bir korku ve endişe vardı. Gittikçe büyüyor ve aklımı toplamama izin vermiyordu. Kulağıma sadece savaşın sesleri geliyordu. İnsanların çığlıkları, haykırışları, patlama sesleri, ağlama sesleri, yardım isteyenlerin sesleri, dua edenlerin, Tanrı’dan yardım dileyenlerin ve Tanrı’ya nefret kusanların sesleri...
Her şey karışmıştı ve ben sadece ağlıyordum; tüm bunların bir rüya olmasını diliyordum…
Bazen insan bir kitapta kendisinin de aklından geçmiş bir fikre, ta derinden hatıra gelen silinmiş bir hayale rast gelir ki bu, en ince hissinizi anlatıyor sanırsınız...