Bir ameliyattan. Annesi gibi ölmüş olamazdı. Hayır! Oğuz Atay , başka türlü kapatmış olmalıydı gözlerini . İnsanlara baka baka ölmüş olmalıydı. İnsanların gözlerinin içine baka baka .. Ama nasıl emin olabilirdi ? Kime sorabilirdi?
Derdâ , kısa araba geçmişinde en sevdiği yer olduğuna karar verdiği cam kenarında oturuyordu. Manzaradan değildi cam kenarını sevmesi. Yanında bir insan az olması demekti. Öğreniyordu Derdâ. Ne kadar az , o kadar iyi!