Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı , gene aynı şekilde , fakat her şeyden habersiz , yaşayıp gidecektim. Sen bana , dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu , benim bir de ruhum bulunduğunu öğretin ..
Bir ameliyattan. Annesi gibi ölmüş olamazdı. Hayır! Oğuz Atay , başka türlü kapatmış olmalıydı gözlerini . İnsanlara baka baka ölmüş olmalıydı. İnsanların gözlerinin içine baka baka .. Ama nasıl emin olabilirdi ? Kime sorabilirdi?
Derdâ , kısa araba geçmişinde en sevdiği yer olduğuna karar verdiği cam kenarında oturuyordu. Manzaradan değildi cam kenarını sevmesi. Yanında bir insan az olması demekti. Öğreniyordu Derdâ. Ne kadar az , o kadar iyi!
Geceleri gökyüzüne baktığında , ben de bu yıldızlardan birinde olacağım . Ve güldüğüm zaman, sanki tüm yıldızlar gülüyormuş gibi olacak. Senin gülen yıldızların olacak !