Dünyaya belli zamanlarda resim,heykel,müzik,edebiyat, şiir ve felsefe alanında eserler veren,insanoğlunun aklının almayacağı kadar dahi insanlar yaşadı bu yeryüzünde. Onların bu meziyetleri ilahi bir gücün onlara verdiği imtiyazdan mı, yoksa genlerindeki kudret mi buna sebep, beni yaratan bunu anlamama kabil kılmadı.Ben bu dahileri sadece okudum,bestelerini dinledim,hayranlıkla resimlerini inceledim. Daha ötesine hiçbir zaman geçemedim. Ben iyi kitapları da bunlara benzetirim. Her iyi bir kitabın içinde muhakkak Caravaggio’nun bir fırça darbesine,Beethoven’in bestelerindeki notalarına,Homeros’un bir Tanrısı’na ve dizesine,Mikelanjelo’nun Davut Heykeli’ne,Leonardo’nun Mona Lisa’sına rastgelebilirsiniz. Kimi Tarkan’ı,Demet Akalın’ı dinlemekten haz alır,kimi Beethoven’nin tamamen sağır iken bestelediği 9. senfonisini dinlemekten. Peki iyi kitaplar içinde bunu söyleyebilir miyiz? Zevkimize hitap eden kitaplarımı okumalıyız yoksa nitelikli kitapları mı? Biz ölümlüleriz. Reenkarnasyona da inanmıyorsanız neden seçimlerimiz de daha seçici olmayalım?