Bazen insan bir şeyi öyle çok ister ki, dua eder, bekler, sabreder… Ama zaman geçer, sabır azalır, umut küçülür. O an, insan kendi kendine sorar:
“Acaba gerçekten olmayacak olanı mı bekliyorum, yoksa biraz daha sabretsem olacak mı?”
İşte ben de o çizgide kaldım. Ne vazgeçebildim, ne de devam edecek gücüm kaldı. İçimde hâlâ küçük bir umut kıpırdıyor ama elimde hiçbir şey yok.
Kendi kendime soruyorum: İnsan istediği şey için nerede pes etmeli, nerede direnmeye devam etmeli?